بخشش، رفتاری جامعه ساز
ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ روز جمعه ۳ دی ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:
گفت: این بار فقط و فقط به خاطر شما از غرورم گذشتم و با او صحبت کردم مرد این را گفت تا گفته باشد که غرورش را بیشتر از برادرش دوست دارد و چندان با گذشت میانه ای ندارد و اگر من او را به آشتی نمی خواندم تقویم قهرشان ورق های دیگری می خورد. می گفت: آن قدر از او کشیده ام که رابطه برادری مان فراموش شده است.

آن قدر خونم را کثیف کرده است که «هم خونی» با او هم یادم رفته است و ... مرد هم چنان از خاطرات سیاهی سخن می گفت که او را در یاد مانده بود و شاید تا حدودی هم حق داشت. او که خودش را محق صددرصد می دانست اما... تشکر کردم از این که حرفم را و رویم را زمین نینداخته و با برادرش آشتی کرده است. گفتم، کسی از گذشت نه تنها کوچک نمی شود که راز بزرگی انسان ها در گذشت کردن است و به قول معروف «اگر کسی با گذشت کردن کوچک می شد، خدا این همه بزرگ نبود» و ما بندگان خدا نیز باید بزرگی را در رفتار مورد رضای خداوند بجوییم زیرا در قهر و کینه و غرور که خصلت های شیطانی است بزرگی وجود ندارد تا کسی بخواهد با انجام آن ها به بزرگی برسد. شیطان و خصلت های شیطانی، حقیر و حقیرآفرین است و اصلا در شأن انسان که باید خلیفة ا... باشد نیست.

خلیفه خدا باید مظهر شئون و اسماء الهی باشد که اگر چنین شد، جامعه نیز عطر خدایی خواهد گرفت و زندگی در این جامعه آن قدر دلپذیر خواهد شد که هر لحظه اش شوق انگیزتر خواهد بود. این نکته را که چند روز پیش روی تابلوی یکی از ادارات خواندم هم برایش باز گفتم که «دیگران را ببخش، نه تنها به این خاطر که آن ها سزاوار بخشش اند بلکه به این دلیل که تو خود شایسته آرامشی» برای رسیدن به آرامش فردی، بخشش دیگران راه روشن و اثربخشی است که در فرهنگ دینی و ملی ما نیز جایگاه شایسته ای دارد و اهل بخشش در نگاه آحاد جامعه هم همواره صاحب حرمت اند، صحبت ما با آن آقا ادامه داشت و زوایای دیگری هم یافت اما حرف من این است که اگر روحیه گذشت و بخشش در جامعه ترویج شود بسیاری از مشکلات رفع خواهد شد، بسیاری از پرونده های قضایی به صلح و سازش خواهد رسید و بسیاری پرونده های دیگر اصلا شکل نخواهد گرفت و جامعه شاهد ناهنجاری های گسترده پیامد هر پرونده نخواهد بود. گذشت کلیدی است که قفل های بسیاری را باز می کند و آدمی را از تنگناهای هولناک نجات می دهد. او را به آرامش می رساند و در میان مردم صاحب آرامش این استعدادهاست که به منصه ظهور می رسد. شکوفا شدن استعدادها هم بهار رویش و تابستان پرثمر را برای جامعه به همراه دارد و همگان از میوه و رایحه دل انگیز آن برخوردار خواهند شد. پس اگر به خود، جامعه و کشور خویش می اندیشیم، گذشت را، بخشیدن را، بخشش را سرلوحه زندگی فردی و اجتماعی خود قرار دهیم.

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1389/10/02 شماره انتشار 17729 /صفحه٩/اجتماعی