پل های اهواز، هندسه زندگی، قاعده مهربانی
ساعت ۱٠:۱۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٧ دی ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:
 صنعت باید در خدمت انسان باشد حتی در «عصر صنعت» حتی در «عصر فراصنعت» اصلا صنعت، معماری، کشاورزی، هنر و ... همه و همه باید در خدمت انسان در خدمت تعالی اخلاقی، رفاه اجتماعی، تکامل معرفتی انسان باشد. همه چیز باید در راستای بهتر شدن زندگی باشد و صنعت هم جز زندگی معنایی ندارد. همین روح زندگی است که آهن و فولاد سخت را چنان نرم می کند که در رگ زندگی جاری می شود یا از میان خویش رگ باز می کند تا روح زندگی در آن جریان یابد لذاست که اگر دست روی قطعات پل های اهواز بگذاری می توانی نبض مهربانی را بگیری، می توانی عشق را حس کنی و ماجرای معماری هم همین است و معماری، یعنی زندگی، یعنی جریان مهربانی در نگاه آدم ها. یعنی اندیشه ای انسانی که تجسم یافته است در اشکال چشم نواز هندسی در سازه های جالب، آن گونه که امروز در اهواز می توان هنر دستان و اندیشه سرهای مومن را به نماز تماشا قامت بست، تکبیرةالاحرامی خواند و تماشا کرد و تماشا کرد و تماشا کرد و در هر بار دیدن نشانه های صنع خدا را دید در صنعت خلق و شئون الهی را یافت در میان تلاش سازندگان و باز تماشا کرد و دل را به یاد مهربانی ها جلا داد و باز نگاه کرد و دید پل ها، چه مهربانانه، دو قسمت شهر را به هم پیوند می دهند، تا راه دوستی ها و مهربانی آدم ها کوتاه تر شود.من پل ها را به سان دست هایی می بینم که با مهربانی روی هم گره می خورد تا دل ها، وصل را احساس کنند... من هنوز از این پل ها، عطر رزمندگان عاشورایی هشت سال دفاع مقدس را استشمام می کنم. من مطمئنم این پل ها و این ساختمان ها هرگز آن روزها را از یاد نخواهند برد، چنان که رزمندگان، از هر جای کشور که باشند، اهواز را شهر خود می دانند، همان گونه که خرمشهر را، آبادان را، مهران را و ... همه خاک خدا باور جبهه را... مرز را ...
خراسان - مورخ سه‌شنبه 1389/10/07 شماره انتشار 17733 /صفحه١٠/ایران