مرز، خطر تیر و موانع انفجاری
ساعت ۱٠:٠٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۸ دی ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:

مرز است و چشم های بیدار مرزبانان. مرز است و موانع چند لایه و گسترده. مرز است و هزار خطر، اما باز برخی از افغانی ها خطر می کنند و با زن و بچه به سوی مرز می آیند. سربازان انسان دوست ایرانی، به دلیل همراهی زن و بچه با افغان ها، تیراندازی نمی کنند و تنها برای دستگیری افراد اقدام می کنند تا وفق قانون کسی نتواند از مرزهای خراسان رضوی به شکل غیرقانونی وارد خاک کشور شود. وقتی از افغان ها پرسیده می شود که چرا می آیید و مگر نمی دانید مرز موانع خطرناک و کشنده و مرزبان نیز به حکم وظیفه اجازه تیر دارد؟ پس چرا خود و خانواده را به خطر می اندازید؟می گویند: این جا زندگی نیست. بهداشت وضع خوبی ندارد. روزگار اقتصاد هم بر وفق مراد نیست و ماجرا به نحوی است که ما حاضریم خطرها را بپذیریم و به این سو بیاییم. آن ها می گویند اگر خود ما را راه نمی دهید بگذارید تا زن و بچه ما به ایران بیایند، این جا که باشند، لااقل از سلامت و برخورداریشان از امنیت، مطمئن هستیم.

این جا که باشند ما هم استرس و اضطراب کمتری داریم و... برای خود هزار دلیل فهرست می کنند وقتی به آن ها گفته می شود، مگر آمریکا برایتان امنیت و آزادی و بهداشت و فضای مناسب برای اقتصاد و ارتقای سطح زندگی نیاورده؟ خب بمانید و زندگی تان را بکنید. می گویند: خبری نیست، نه، خبری نیست. باور کنید. آمریکایی ها و هم پیمانانشان، نه امنیت به ارمغان آوردند، نه بستر رشد اقتصادی، روزگار بهداشت هم خوب نیست. ما برای رسیدن به شرایط زندگی بهتر به این سوی مرز می  آییم، آن جا شرایط سخت است. خیلی سخت تر از آن چه شما بتوانید تصورش را بکنید، همین سختی شرایط است که ما را وادار می کند حتی خطر تیراندازی و انفجار موانع مرزی را به جان بخریم تا شاید خود را و خانواده خود را نجات دهیم و... صحبت های این افراد مرا به فضای اینترنت می کشاند تا صداقت گفتارشان را در لابه لای اخبار دنیای مجازی جستجو کنم.

در این جستار، به چند تیتر می رسم از جمله خبری که سرپرست وزارت بهداشت افغانستان اعلام کرده است؛ ناامنی های ناشی از تداوم جنگ میان شورشیان با نیروهای دولتی و نظامیان خارجی، بهداشت افغانستان را سخت تحت تاثیر قرار داده است.

بیشتر هم سیدمحمدامین فاطمی گفته بود ۳میلیون کودک افغان از سوء تغذیه رنج می برند. در خبر دیگری هم می خوانیم در هر ۲۷دقیقه یک مادر در افغانستان می میرد. سالانه ۹ هزار نفر بر اثر سل می میرند شهر کابل پایتخت سالک جهان است و... خسته می شوم، با خود برای گسترش سلامت و ارتقای بهداشت در کشور همسایه دعا می کنم و ضرورت همراهی جامعه جهانی با دولت افغانستان را برای بهبود اوضاع یادآور می شوم. کاش قدرت های جهانی به جای بمب و گلوله، دوا و دارو برای مردم می بردند. کاش... بگذریم. مرز از این مسائل زیاد دارد و ما باید با همه توانمان برای ارتقای ضریب امنیت مرزها بکوشیم و اختصاص بودجه به این مناطق را هم با چشم سرمایه گذاری ببینیم که هیچ سرمایه گذاری بالاتر از ارتقای شاخص های امنیتی نیست.

خراسان رضوی - مورخ چهارشنبه 1389/10/08 شماره انتشار 17734 /صفحه۶/جامعه