نارنجک از ضامن خارج
ساعت ۱:۱٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٩ مهر ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:

 
اگر براي امنيت تعريف مضيغ دفاع از نظام را داشته باشيم و براي اين هم راهبرد جنگ در خانه را در پيش بگيريم کار امنيت‌بانان ما ساده خواهد شد اما هيچ آدم عاقلي، در خانه نمي‌جنگد و آنکه دفاعي اينگونه هم جغرافياي خانه‌اش طراحي کند با پاي خود به استقبال شکست رفته است. موفق کسي است که سنگرهاي دفاعي يا خاکريزها را خيلي دورتر از خانه مهيا کند. وزارت اطلاعات ما اما به گواه آنچه در «نمايشگاه دستاوردهاي بيست ساله»‌به تماشا گذاشته بود نگاهي فراگير و عميق دارد و سنگر نه بر آب که بر خاکي مستحکم بنا کرده و نقاط هدف را هم يافته است چرا که به خوبي مي‌دانيم و مي‌دانند که دون کيشوت‌هاي خارج‌نشين که پز اپوزيسيون مي‌دهند، در حد اعلايشان مي‌شوند مليجکي به نام اهورا خالقي يزدي که با ادعاهاي مسخره، نام ايران و ايراني را مي‌آلايند... به صفر رساندن دشمناني از اين دست هنر نيست، هنر اين است که در مهندسي و عملياتي کردن امنيت در مفهوم وسيع و فراگير آن به موفقيت مورد قبول برسيم. جرايم سازمان‌يافته که هر روز پيچيده‌تر مي‌شود و شکل‌هاي تازه مي‌گيرد، دشمني است که جاي اپوزيسيون برانداز را گرفته است و الا مخالفان نظام اگر همه توان خود را هم جمع کنند باز حاصل‌جمعي اگر نگوييم صفر لااقل قابل توجه نخواهند داشت، اما بسترهاي تازه با ظرفيتهاي بسيار گسترده و توان فعال شدن بالا، خطري است که بايد به جد بدان پرداخت، به جامعه نگاه کنيم، يک رويداد ساده، به مسئله تبديل مي‌شود، پاسخ نمي‌گيرد و به قالب مشکل درمي‌آيد، حل نمي‌شود و به بحران تبديل مي‌شود، با هزينه‌هاي سرسام‌آوري که در شمار نمي‌آيد، حال آنکه ما بايد به سمتي برويم که بحرانها را به مشکل، مشکل را به مسئله تبديل کنيم و مسئله را هم حل نماييم. به نظر رويکرد طراحان و توليدگران امنيت بايد به اين سمت برنامه‌ريزي شود. به گونه‌اي که «امنيت» تعريفي معادل حراست از کيان ملت در همه شئون اجتماعي، اقتصادي، اخلاقي، هويتي و حقوقي، ارضي و عًرضي و... داشته و ايراني هميشه عزيز باشد. مسائلي همچون قاچاق دختران -حتي اگر يک مورد باشد- مثل ماجراي مرودشت و پاکدشت و... در عين اجتماعي و انتظامي بودن، يک مسئله مهم امنيتي است که با اساس فرهنگ کشور و نظام سر و کار دارد. محوري که امروز بايد در آن بجنگيم اخلاق است و معبري که بايد بگشاييم، سلامت اخلاقي است، دشمن هم به جد در اين معبر دام گذاشته و تله کاشته است و هر روز، شاهد انفجار آن هستيم. يادم هست چند سال قبل روزنامه صهيونيستي هاآرتض در تحليلي نوشته بود، جمهوري اسلامي راند اپوزيسيون سرنگون مي‌کند و نه اين و نه آن بلکه روزي که زنان چادر از سر برداشتند، آخوندها بايد بروند. يک روزنامه‌نگار خارجي ديگر هم از شکل گرفتن تيم‌هاي فساد و فحشاي زيرزميني در تهران خبر داده بود و براي گزارشش اين تيتر را انتخاب کرده بود که «زمين زيرپاي حاکمان خالي مي‌شود» و در آن با تن‌فروشاني صحبت کرده بود که خود را سربازان لشکر مخالف مي‌دانستند. از طرف ديگر باز جامعه را مطالعه کنيم که در خوشبينانه‌ترين حالت، 80 درصد ثروت در دست 20 درصد است و 20 درصد در دست 80 درصد، با اين معادله، به نتيجه گسترش فقر مي‌رسيم که جلوي گسترش ايمان را مي‌گيرد و فساد اخلاقي و تن‌فروشي، حکم «اکل ميته» را پيدا مي‌کند براي آناني که ناني در سفره ندارند،‌ بعضي‌ها جامعه را در اين بيماري مثل کشيدن چادري به روي آشغالهاي پراکنده مي‌دانند که به ظاهر همه چيز را تميز مي‌نمايد اما...
امنيت اجتماعي و اخلاقي، سويه ديگري هم دارد»‌ اختلاس، ارتشاء، پارتي‌بازي، رانت‌خواري، فرصت‌طلبي و... که دارد رمق جامعه را مي‌کشد. به نظر بايد براي «ضدانقلاب»‌ هم معنايي تازه در نظر بگيريم. اپوزيسيون خارج‌نشين يک ضدانقلاب مرده است و معدوم، ضدانقلاب واقعا موجود، شايد در خانه سرداران و سران انقلاب هم باشد، شايد در خود ما هم باشد. خود حق‌مطلق‌انگاري، اختلاس، ارتشاء، سوء استفاده، پارتي‌بازي، خويش‌سالاري و خويشاوندسالاري و... همه اخلاق ضدانقلابي است که وقتي عملياتي مي‌شود، اقدامي ضدامنيتي هم هست که بايد کنش‌گران امنيتي مراقب انقلاب به آن توجه داشته باشند. مي‌دانيم که هرکدام از اين سرفصل‌ها اگر «نهر»هايي شکل گرفته از قطره‌ها هم باشند وقتي روي هم جمع شوند سيلي بنيان‌کن را تشکيل مي‌دهند که نتيجه‌اش معلوم است...
به هر حال وزارت محترم اطلاعات و سربازان گمنام امام زمان در آستانه دهه سوم فعاليت خود بايد با بهره‌گيري از مديريت نرم‌افزاري، به مقابله با تهديدهايي بپردازند که هر روز نو مي‌شود و اينان نيز بايد روشهاي خود را به روز کنند. تا روز اين مرز و بوم، شب نشود و حتي آناني که جامعه را به مانند نارنجکي ضامن کشيده که دست به دست مي‌شود تلقي مي‌کنند هم احساس کنند نه تنها ضامن، به جاي خود برگشته که اصلا نارنجکي در کار نيست و کشور، با آرامش، در گذر از مراحل، انقلاب ونظام و تثبيت به سمت توسعه پايدار مي‌رود.