نفرین به شیشه، نفرین به کودک آزار
ساعت ۱٢:٠٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ دی ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:

نفرین به شیشه، نفرین به کریستال، نفرین به شیره، نفرین به تریاک، نفرین به کراک، نفرین به هر کس که با تولید این «زهر» انسانیت سوز و «غیرت کش»، مرگ دررگ های زندگی مردم جاری می کند! اصلا نفرین بر رفیق بد، اراده سست و کسی که نفهمد چاه ویل اعتیاد چه بلایی بر سر فرد و خانواده اش می آورد. نمی دانم این روزها خبرهای حادثه ای را می خوانید یا نه اما اگر نگاهتان به سیاه ترین صفحه روزنامه ها و - حوادث - بیفتد درخواهید یافت چه «سیه روزی» در تقویم زندگی ما قرار داده است این مواد مخدر، این شیشه، این کراک، این کریستال، این کوفت و این زهر مار ... یک جا از یک مرد، یک «هیچ» می سازد تا زنش طلاق را، این حلال شوم را «تنها» راه زندگی بداند و از شویش جدا شود و زندگی خود و کودکش پس از ازدواج مجدد، عرصه کودک آزاری شود، چه غنچه ها که - بی گناه- شکوفا نشده پرپر می شوند! چه کودکانی که در آغوش عروسک خود مرده اند و ... یک جای دیگر، گرفتار شیشه و کراک، بنزین می پاشد بر انسانیت و شرافت و غیرتش و همه آن را یک جا به آتش می کشد و دست زنش را می گیرد تا طعمه نامردانی کند که در آتش هوس شیطانی می سوزند. کم خبر نخوانده ایم از این قبیل جنایت ها که قلم نه از شرح که از اشاره به آن هم شرم دارد، فقط همین را بدانید گاه چشمان زنان قربانی به اندازه یک آسمان در فصل پرباران، اشک می بارد بر خود و بر زندگی نابود شده خود و بر حیثیت به تاراج رفته خویش، بر آرزوهای پرپر شده در نگاه موجودی که قرار بود مرد زندگی اش باشد و ... یک جا هم موادمخدر از معتاد یک جانی می سازد که قمه می شود بر گلو و پهلوی مردم به گاه زورگیری، تیغ می شود بر گلوی زن و بچه اش برای تلکه کردن، مشت می شود در روی پدر ومادر و ... راستی چه می توان گفت از مواد مخدر چه می توان گفت از افرادی که برای انباشت جیب خود، جان و سلامت و جهان و ایمان مردم را بمباران می کنند؟ آیا وقت آن نرسیده است که پنجه مقتدر عدالت بر حلقوم کثیف تولیدکنندگان موادمخدر صنعتی چنان بنشیند که رمق آنان را بگیرد به تقاص رمق هایی که از زندگی مردم گرفته اند؟ آیا وقت آن نرسیده است که خانواده ها، هوشیاری دو چندان پیدا کنند و مهربانی شان را چنان افزون کنند که عزیزانشان برای نگاه کردن به مواد مخدر انگیزه ای نداشته باشند؟ آیا وقت آن نرسیده است که متولیان فرهنگی کشور در نهادهای مختلف، تکانی به خود بدهند و کاری بکنند؟ آیا وقت آن نرسیده است که گرفتاران اعتیاد لحظه ای فکر کنند و ببینند پی کدام فایده این همه هزینه به خود، آبروی خود، خانواده خود و جامعه خود تحمیل می کنند؟ حرف کم نیست از قضا فراوان هم هست، تلخ تلخ، اما در خانه اگر کس است، یک حرف بس است... .خراسان - مورخ یکشنبه 1389/10/26 شماره انتشار 17749 /صفحه١٣/ حوادث