نقش مال باخته در وقوع سرقت
ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٩ بهمن ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:

 

اگر همه شهروندان حساس باشند، اگر مراقب خود و اموال خود باشند، خیلی از مشکلات پیش نمی آید. نگویید پلیس و دستگاه قضا پس چه وظیفه ای دارد؟ چون خواهم گفت، وظیفه این نهادها، مثل اورژانس و آتش نشانی است. پس همانطور که نمی شود چون آتش نشانی هست، شیر گاز را باز گذاشت و نسبت به حفظ زندگی خود بی توجه و بی موالات بود، نمی شود روی چاه و چاله حفاظ نگذاشت چون آتش نشانی هست. همین طور نمی شود، هر چیز را خورد و گفت پس اورژانس و پزشک چه کاره است. نمی شود خود را به خطر انداخت. نقش پلیس و دستگاه قضا هم تا حدودی مشابه این ماجراست. یعنی همان طور که نباید آتش اندوخت اما آتش افروخته را آتش نشان مهار می کند با هزینه های بالا. پلیس و نهاد قضا هم به جرایم رسیدگی می کنند اما باز هم با هزینه بالا. اما اگر هر فرد خود نسبت به سلامتی جسمی و روانی و مالی خود حساس باشد. کمتر مریض می شود، کمتر دچار فشارها و فرسایش های روحی می شود و کمتر مال و آبروی او به خطر می افتد. اجازه بدهید بحث را با یک مثال پی گیریم.آقای راننده ای، خودروی خود را جلوی منزل خویشاوندی پارک می کند، در حالی که خودرو روشن است و درها باز، بچه اش را که خوابیده، بغل می کند و به خانه خویش می برد، آنجا چند نفر هم هستند و او بدون توجه به روشن بودن خودرویش شروع می کند به احوالپرسی گرم با تک تک آن ها، دقایقی بعد که می آید، می بیند خودرویش سرقت شده است. خب در این جا، آیا بزه دیده در بزه اتفاق افتاده، نقش تسهیل کننده ندارد؟ آیا اگر خودرو را خاموش و قفل می کرد، سارق می توانست به راحتی آن را ببرد؟ آیا او می تواند از حادثه پیش آمده گلایه داشته باشد؟ پلیس برای چنین آدمی چه می تواند بکند؟ آیا باید برای همه مراقب بگذارد؟ بگذریم، به گفته قاضی مرتضوی، معاون دادستان عمومی و انقلاب مشهد، ۴۰ درصد بزه ها بر اثر سهل انگاری خود افراد شکل می گیرد و ندانسته و نخواسته، خود قربانی به مجرم برای انجام جرم کمک می کند. این را از پلیس ها هم شنیده ام که بسیاری از مشکلات پیش نمی آید اگر خود شهروندان نسبت به حفظ مال خود، حداقل های ایمنی را رعایت کنند. از زبان سارقان هم خوانده و شنیده ام که مثلا آنان ریسک سرقت خودرویی که دزدگیر و قفل فرمان داشته باشد را بر خود هموار نمی کنند بلکه به سراغ خودروهایی می روند که از این دو ابزار ایمنی بی بهره باشند. آنان فرد حساس و هوشیار را که مراقب خود و مسیر خویش است را طعمه نمی کنند بلکه طعمه خود را از میان کسانی انتخاب می کنند که مراقبت اطراف خود نیستند. پس اگر ما هم نمی خواهیم طعمه حرامیان دزد شویم مراقب خود باشیم. این صدالبته نافی انجام وظیفه پلیس و قضا نیست که باید با چشم باز و با دست قدرت جلوی متجاسران را بگیرند و چتر امنیت را فراگیرتر کنند بلکه یادآوری کننده نقش خود ماست و الا همه می دانند پلیس و نهاد قضا باید با انجام وظیفه امنیت را برای ما حداکثری کنند...

خراسان رضوی - مورخ پنج‌شنبه 1389/11/28 شماره انتشار 17775 /صفحه۶