اتوبوس و زمان از دست رفته!
ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٧ مهر ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:



000/000/13 دقيقه زمان تلف شده در اتوبوس 
به استناد آنچه روي بليت‌هاي واحد نوشته مي‌شود، روزانه يک ميليون و سيصد هزار مسافر در مسافرت‌هاي درون شهري مشهد جابه جا مي‌شوند. در نگاه اول حجم بالاي کار به چشم مي‌آيد که انسان را به تلاش کارکنان خدوم اين سازمان واقف مي‌کند. از طرف ديگر يک ضرب و تقسيم ساده، يک خبر بد را هم به دست مي‌دهد و آن اينکه باتوجه به فقدان برنامه منظم در حرکت اتوبوس‌ها و تاخيرهاي طولاني آن مخصوصا در مناطق پايين شهر که قاعدتا مسافران اتوبوس هم بيشتر هستند، نشانگر هزاران ساعت زماني است که از دست مي‌رود. به عنوان مثال اگر معدل 10 دقيقه را در تاخير در نظر داشته باشيم نتيجه مي‌شود. 000/000/13 دقيقه از وقت مردم هدر مي‌رود. بگذريم از اينکه اين انتظار چقدر بر سلامت روحي و بهداشت رواني جامعه اثر مي‌گذارد و چقدر نظم کارهاي ديگر را مختل مي‌کند و باز چه پيامدهايي دارد به هر حال مسافر، مسئول انجام کاري است که گروهي از مردم با او سروکار دارند، اين انتظار، انتظار آنها را هم مضاعف مي‌کند و هر دو طرف را هم به سمت فرسايش روحي مي‌کشاند و راندمان کاري هم به جد پايين مي‌آيد. راستي چرا؟ آيا نمي‌شود با يک برنامه‌ريزي دقيق مشکلاتي از اين دست که با روان و شخصيت مردم بازي مي‌شود را به اندازه منطقي کاهش داد؟ البته به اين هم نمي‌پردازيم که انبوه مسافران در اتوبوس‌ها تنه‌زدن‌ها و فشارها را اجتناب‌ناپذير مي‌کنند چقدر کرامت انساني را به ريشخند مي‌گيرد. خيلي از شهروندان‌آرزو مي‌کنند کاش براي يک بار هم که شده و مسئولان سوار واحد مي‌شدند تا مي‌فهميدند مردم چه مي‌کشند. آنها بارها در تماس با روزنامه اين مسئله را باز گفته‌اند و صاحب اين قلم اين قصه مکرر را از زبان خيلي از شهروندان شنيده است. از طرف ديگر ارباب قلم هستند که بايد براي حفظ منافع ملي و سالم‌سازي محيط زيست بايد براي استفاده مردم از خودروهاي جمعي فرهنگ‌سازي کنند تا با اقبال مردم به خودروهاي عمومي، استفاده از خودروي خصوصي کاهش پيدا کند تا بنزين، اين بيت‌المال متعلق به همه مردم کمتر مصرف شود، محيط زيست‌سالم تر بماند، بار ترافيکي اعصاب خورد کن منطقي شود و دهها پيامد خوب ديگر. اما با وضع موجود اتوبوس‌ها و برنامه‌ريزي نامنظم حرکت سرويس‌ها آيا مي‌شود از مردم خواست تک سرنشين خودروي خود نباشند و هم‌نشين همشهريان خود در اتوبوس‌ها باشند؟
اين مسئله را کوچک نشماريم. بسيار از آنچه که بزرگ به نظر مي‌آيد از اين مسئله کم‌اهميت‌تر است چرا که وقت مردم، احترام شهروند و سلامت بهداشتي جامعه، حقي است که مردم بر گردن مسئولان دارند. پس باش و باشيد و باشيم تا ببينيم مسئولان چه مي‌گويند و چه مي‌کنند.