جامعه نو

شادمانی شهر در میهمانی برف
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢ اسفند ۱۳۸٩
 

باز باران... نه، این بار... باز برف با ترانه می نشیند روی خانه... روی آسفالت خیابان... در بیابان... هر کجا باشد زمین... کوه و دشت... جاده ... روستا و شهر... باز باران، نه؛ باز برف... و شهری که «زمستان جامه ای» سفید می پوشد. چشم ها به مهربانی، لب ها به کار خنده اند و دست های آدم ها بلندتر از سرشاخه درختان به نشانه شکر بالا می روند و کبوترها، گنجشک ها و... نیز به پرواز شکرانه چرخی در آسمان می زنند، برف می بارد و کودکان برف بازی می کنند و آدم برفی ها خاطره می شود و شهر و روستا و کوه و دشت و بیابان می خندند.این روزها دانه های ریز برف با ظرافت و زیبایی خیره کننده چهره تازه ای به شهر بخشیده و چهره زمستانی مشهد در این حال و هوا شادمانی ویژه ای در دل مردم ایجاد کرده است. کودکان در کنار بزرگ ترها در این جشن زمستانه جست وخیز می کنند و آدم برفی می سازند... و تن پوش زمستانی سپید و یکدست شهر بار دیگر یادآور اوج قدرت و توانایی آفریننده مهربان است و درهای رحمت الهی همچنان به روی بندگان گشوده است...

خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1389/12/01 شماره انتشار 17777 /صفحه۵/گزارش مصور