خرمشهر، نماد پیروزی ولایتمداری
ساعت ۱٠:٤۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٤ خرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

 خرمشهر، شاید قبل از دفاع مقدس، یک شهر تنها بود، یک شهر همچون دیگر شهرهایی که در کنار هم یک کشور را شکل می دادند، اما در ساحت دفاع مقدس، از همان روز نخست که صدای اولین گلوله عراقی های متجاوز به خرمشهر رسید، این شهر به اندازه همه ایران و همه تاریخ هم وسعت و عمق یافت و هم تبدیل شد به یک تمیزدهنده حق از باطل، چه، وقتی دشمن به تاخت می آمد، آنان که گریختند تا بمانند، باختند؛ اما آنانی که ماندند و به دفاع قامت رشیدکردند تا بروند، ماندند و ساختند، هم خود را و هم سند عزت کشور خود را و هم تاریخ خود را. از آن روز، آن ها که ماندند، در سپاه حق نام و جاه یافتند و آنانی که می توانستند بمانند برای دفاع از وطن، اما سلامت تن را ترجیح دادند، هر چه باشند، نمی توان آنان را در شمار سپاه حق نامید. آن روز، محمد جهان آرا، عبدالرضا موسوی، بهروز مرادی، بهنام محمدی و حسین فهمیده، حق مدار بودند و تفنگداران دریایی که هر کدام به اندازه یک گروهان مقاومت کردند و از دشمن تلفات گرفتند. آن روز زنانی، زینب سلام ا... علیها را به خاطر می آوردند که تمام قد، پیچیده در چادر عفت و غیرت ماندند تا مرهم گذار زخم رزمندگان باشند و برای همیشه هم ماندگار شدند و تا تاریخ، برگ های تقویم ها را روی هم می چیند. هر سال ۳۶ روز به احترام اینان تمام قد خواهد ایستاد. ۳۶ روز به درازی یک تاریخ ، هر چند خرمشهر پس از این مدت به اسارت رفت اما سرانجام ، باز با پیروزی به آغوش وطن برگشت تا گواه این حقیقت باشد که ولایتمداران شهادت باور در حماسه ای بزرگ، همه ناممکن ها را ممکن کردند تا معادلات نظامی و سیاسی و فرهنگی و اجتماعی ، یک جابه هم بخورد و دشمن که تا آن روز در معادلات، دست بالا را داشت، دست هایش بالا برود اما نه به نشان برتری بلکه به نشان تسلیم و اسارت، چنان که ۱۹ هزار نفر از جنگجویان دشمن، در عملیات فتح خرمشهر، دست هایشان را بالا بردند در برابر اراده پولادینی که به اعتقاد و اقتدار پا بر زمین می کوفت. آن روز، دنیا فهمید اگر چه معادلات را خط به خط می نویسند و همه نقاط را هم به محاسبه می کشند اما باور به ولایت و عشق به میهن و ایمان به مدد الهی، خیلی از معادلات را بر هم می زند. چنان که بر هم زد؛ نیز آن گونه که آنان که نام صدام را معادل پیروزی می دانستند دریافتند باید به جای این نام ناخوشایند و نفرت برانگیز، در برابر پیروز، نام ایران را بنویسند و رزمندگانی که با اعتقاد به ولایت حقه حضرت روح ا... همه جان و توان خود را به میدان آوردند تا بگویند اگر پیش از این گرفتار معادله نویسی صرفا نظامی بنی صدرها بودند، امروز، در پی اشارت  مردی می روند که با یقین ، همه شک ها و اما و اگرها را می شکند تا خرمشهر از اسارت آزاد شود و همگان دست خدا را همراه دست های به وضو تازه شده ببینند و بفهمند در پشت این آیه نورانی امام روح ا... که «خرمشهر را خدا آزاد کرد» چه حقیقت و اندیشه ای نهفته است. آری خرمشهر را خدا آزاد کرد و ما آن روز در برابر آن خدای بزرگ سر بر سجده سائیدیم و اجابت این سجده ها، پیروزی ایران بود در دفاع مقدس و ... باز هم آن روزها گذشت اما خرمشهر همچنان نماد مکتب ولایتمدار و پیروز ماند و نگاه به خرمشهر نه نگاه به یک شهر که نگاه به یک مکتب است. مکتب خرمشهر با شاخص های ولایتمداری ، عزت طلبی، عدالت خواهی، ایثار، تلاش، فداکاری، مهربانی، غیرت ورزی، مردمداری، حرمت گذاری و ... که برای همیشه می تواند تضمین کننده پیروزی ما باشد آن هم نه تنها در برابر دشمن نظامی پوش، بلکه در همه عرصه ها و ساحت ها. اما یک نکته را نباید از نظر دور داشت که مکتب خرمشهر، تنها خشت و گل و ساختمان یک شهر نیست، بلکه مردان و زنانی هستند که این گونه زندگی می کنند. شاخص های آن مکتب، مردانی هستند که برای آزادی خرمشهر تا پای جان رفتند یا شهید شدند و یا بر صراط شهادت باقی ماندند و امروز نیز با همان اندیشه در حوزه های مختلف به «جهاد زندگی» مشغولند که زندگی مومن عقیده و جهاد در راه عقیده است. امروز هم کسانی پیروزند که ولایت مدارانه بر صراط شهیدان استمرارند و عاشقانه بی چون و چرا، در عمل وفاداری خود را اثبات می کنند. اگر دیروز ولایتمداران واقعی خرمشهر را آزاد کردند و دست خدا شدند در زمین، امروز هم ولایتمداران واقعی با همه وجود  برای سربلندی این مکتب و این ملت و این کشور تلاش می کنند.  نه ادعایی دارند و نه به دنبال نامند، نه خود را می بینند و نه منافع خود را، چه خوب می دانند، غرور و تکبر و خودبینی و حتی عجب، آدمی را از صراط مستقیم دور می کند. امروز اگر گذارتان بر اداره ای افتاد و کارمندانی را دیدید که عالمانه و عاشقانه کار می کنند ، بدانید، «لمعه ای » از انوار شهیدان خرمشهر بر دل هاشان تابیده است. اگر کارگرانی را دیدید که با همه وجود کار می کنند، پزشکانی که عاشقانه طبابت می کنند، معلمانی که عارفانه درس می دهند و دانش آموزانی که نه از سر تکلّف که از سر تکلیف درس می خوانند، مادرانی که ایثارگرانه خانه را به کانون محبت تبدیل می کنند و سیاستمدارانی که سیاستشان عین دیانتشان است و زندگی شان عرصه ایمانشان، بدانید ، شرابه هایی از آفتاب شهادت در جان دارند. آری خرمشهر، به عنوان یک شهر و آزادی خرمشهر به عنوان آزادی یک شهر همان سوم خرداد ۶۱ تمام شد، آن چه ادامه دارد مکتب خرمشهر و مکتب آزادی خرمشهر است که باید ما را از قیدوبندهای منیت ها و غرورها وارهاند و به ادامه راه شهیدان خرمشهر برساند. این که هر سال این روزها را بزرگ می داریم هم از این روست تا در شناخت این مکتب بزرگ شویم و در صراط شهیدان قامت رشید کنیم تا پرچم عزت ایران اسلامی همیشه در اهتزاز باشد...

 خراسان - مورخ سه‌شنبه 1390/03/03 شماره انتشار 17843 /صفحه٢/ویزه نامه شهر عزت