جامعه نو

زیبایی هنر و دست های بیدار
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱۱:۳٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ خرداد ۱۳٩٠
 

 «ان ا... جمیل و یحب الجمال» باور ماست و با همه وجود درک می کنیم زیبایی فوران کرده در ذرات هستی را و خوب می دانیم سهم هر کس از زیبایی به اندازه باور اوست و این باورمندان زیبایی هستند که به خلق زیبایی نیز می پردازند تا ودیعه ای را که حضرت جمیل در اندیشه و دستانشان قرار داده است تجلی عارفانه ببخشند و چنین است که دست ها به کار صنع می شوند و «صنایع دستی» شکل می گیرد تا هنر و ایمان، اندیشه و باور بال به بال هم دهند تا پرواز در جان آدمی و در نگاه او شکل بگیرد و با خلق اثری هنرمندانه، زیبایی ها را سرمه چشم ها کند تا ببینند زیبایی ها را، تا دوست بدارند زیبایی ها را، تا زیبا دوست شوند و این دوست داشتن را به رفتار نیز درآورند و آن وقت خواهد بود که فوران زیبایی را در جامعه نیز شاهد خواهیم بود و جامعه ما در خور شأن خلیفةاللهی انسان خواهد بود.من معتقدم به هنر باید نگاهی متفاوت داشت، چه همان گونه که خداوند گوهرها را در دل معدن در برخی زمین ها قرار می دهد تا مردمان با کشف آن گامی فراتر نهند، هنر را نیز در برخی جان ها قرار می دهد تا با کشف و متبلور کردن آن جهان را گامی فراتر برند. پس دست های هنرمند و صنعت گرانی که نعمت دست و اندیشه هنرمند را در اشکال مختلف به جامعه عرضه می کنند، حرمتی مضاعف دارند. اینان را باید قدر دانست و مباد که در کوچه های بی خبری و بی تدبیری، گرفتار بی هنرانی شوند که به همه جلوه های زیبایی نظر به عیب می کنند و عیبی را که در باور و نگاه دارند، در هنر می بینند. هنرمند را باید فهمید، او رسول و پیغام آور زیبایی هاست. او با هنر خویش، خلق را به سوی خالق دعوت می کند. تامل در دست های او آدمی را به فهمی کمال یافته تر می رساند.چنان که پیامبر مکرم اسلام(ص) از اشارت های دست هنرمند صنایع دستی کار توحید را به پیروان خویش تعلیم فرمودند، هنگامی که از زن ریسنده پرسیدند خدا را چگونه شناختی و او گفت وقتی چرخ به این کوچکی را من نچرخانم از چرخش باز می ایستد، چگونه این چرخ گردون خواهد چرخید، اگر خدا نباشد؟ آری، هنرمند، با نگاه پرتاملش می تواند و باید در اعتلای ایمان مردم تلاش کند.هرچند اول باید در آن چه می آفریند، تامل کند سرچشمه هنر دستانش را بیابد و به ایمان متعالی برسد، آن گاه برای تعالی ایمان جامعه در قامت یک سردار قد بکشد. بگذریم. هفته صنایع دستی، باید بهانه ای باشد برای خود هنرمند تا در خلوت اندیشه خود به خدا برسد و برای خدایی شدن جامعه بکوشد و باز این هفته مسئولان را به یاد آورد که هنر و هنرمند را باید با برنامه ریزی و تسهیل در کارها قدر دانست و جامعه را نیز به خاطر آورد، از تماشای زیبایی های صنایع دستی باید به شناخت دست های هنرمند رسید و باز به خدای خالق هنر و هنرمند معرفت یافت...

خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1390/03/24 شماره انتشار 17859 /صفحه۷/فرهنگی