سودای مرگ در بازار زندگی
ساعت ٤:٤۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ تیر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

وقتی مخدرهای صنعتی همه جا در دسترس است

موادمخدر سنتی که باشد، مرز مشخص است و خط ورود هم و جایگاه هایی که امکان ورود مواد وجود دارد را هم می شود به موانع فیزیکی مسدود کرد. می شود سرتاسر مرز را سیم  خاردار کشید، سایت زد، کانال حفر کرد و مردانی را در قامت «مرزبان» مستظهر به دعای خیر امام سجاد(ع) به نگهبانی از سرحدات گماشت تا اجازه ورود موادمخدر را ندهند و ریسک قاچاق را چنان بالا ببرند که «سوداگر مرگ» بداند این بار قرار نیست به قیمت مرگ دیگران به آلاف و الوف برسد، بلکه اگر در یک کفه ترازو مواد بگذارد در کفه دیگر آن لاجرم جان خویش را باید بگذارد و در این سوداگری گاه حتی کفه مرگ سنگینی می کند، پس نه رغبتی برای قاچاق موادمخدر افزون خواهد شد و نه هوشیاری مرزبانان اجازه می دهد مثل گذشته کارناوال های مرگ راه بیفتد. اما قصه امروز چیز دیگری است. موادمخدر صنعتی آمده است که خطرآفرینی و قدرت تخدیر آن چند برابر پرخطرترین موادمخدر سنتی است ولی تهیه آن چندین برابر آسان تر. برخورد با آن هم توان افزون تر و عملیات های چند لایه می طلبد. دیگر حرف از مرز شناخته شده و مبادی شناخته شده نیست تا با موانع آن را مسدود کرد یا با رصد کردن جلوی دشمن را گرفت.

حالا لابراتوارهای تولید مخدرهای صنعتی ممکن است در خانه همسایه من و تو باشد، شاید زیر پله های آپارتمان باشد. دیگر نمی شود همه نگاه ها را به پلیس دوخت و از او خواست جلوی موادمخدر و قاچاقچیان را بگیرد. چه نمی شود جلوی همه خانه ها، سیم خاردار کشید، رفت و آمد همه مردم را رصد کرد. تک به تک آدم ها را بازرسی کرد، این وضعیت می طلبد تا یک عزم ملی شکل بگیرد برای نجات افرادی که در معرض خطر هستند و جامعه ای که در معرض خطر است. در این عزم نیز یکان به یکان مردم باید نقش آفرینی کنند. این نقش آفرینی نه بازیگری، بلکه زندگی کردن است و حراست از زندگی. پس برای حفظ سلامت زندگی باید با کسانی که با کبریت موادمخدر صنعتی می خواهند آتش به خرمن سلامت جامعه کشند به شدت برخورد کرد حتی اگر کبریت کشیده، فرزند، برادر، پدر و مادر ما باشد، مهم نیست چه  کسی کبریت می کشد. مهم زندگی و سلامت جامعه و شهروندان است که می سوزد و باید جلوی آن گرفته شود، همان طور که ما در خانه خود اجازه نمی دهیم کودک بازیگوش مان آتش به گوشه ای از خانه اندازد و اگر چنین کرد همان اول هم آتش را خاموش می کنیم و هم گوش او را به تادیب می پیچانیم تا دوباره چنین نکند، حالا هم هر کسی به هر دلیل اگر آتش کشید باید اول آتش را خاموش و بعد با او برخورد کرد. اول باید جلوی توزیع مخدرها را گرفت و قاچاقچیان را به قدرت گرفت تا دیگر پنجه در چهره سلامت جامعه نکشند.

در این راستا هم حضور موثر آحاد جامعه نیاز است چه نمی شود برای هر فرد یک پلیس به نگهبانی گماشت تا در پستوی خانه اش به کار ساخت «مرگ» نباشد بلکه باید با بالا بردن حساسیت اجتماعی کاری کرد که اگر کسی پا به بیراهه گذاشت حتی خانواده خودش، اولین کسان باشند که او را از این کار باز دارند و اگر نشد او را به دست قانون بسپارند. قانونی که نگهبان سلامتی همه جامعه است...

 خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1390/04/06 شماره انتشار 17869 /صفحه6/جامعه