رمضان را ماه آشتی قرار دهیم
ساعت ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٦ امرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
 
مراقب اعمال و رفتار و به خصوص گفتارمان باشیم که خیلی راحت فاصله بهشت تا جهنم را در مدت کوتاهی طی می کند. لااقل در این ماه مبارک رمضان حرمت داری کنیم حریم اخلاق را تا خداوند نیز ما را به لطف بنوازد و حرمت مان را در چشم مردم واجب الرعایه بفرماید. تلاش کنیم مثل اولیاء ا... و یا بزرگانی که اهل مراقبه و مشارطه و ... هستند زندگی و رفتار کنیم وگرنه لااقل به اندازه خودمان همانگونه که مراقب اموال مان هستیم مراقب اعمال مان هم باشیم و نگذاریم شیطان به تاراج اعمال ما بپردازد و یک لااقل تر؛ به اندازه همان افرادی که به هزار اسم می خوانیمشان و خود را برتر از آنان می شماریم مواظب چشم و دست و زبان خود باشیم و یادمان باشد آن ها برای خود آدابی دارند و ادب خیلی کارها را رعایت می کنند. ما هم چنین کنیم لااقل به اندازه راننده کامیونی که چون بار «گندم» می برد که قرار است نان شود و به سفره مردم بیاید و لقمه شود و قوت جان آدمیان تا بار را به مقصد نرسانده، نوار موسیقی را روشن نمی کند. لااقل به اندازه آن مسافربری که چون به خیابان های منتهی به حرم امام رضا(ع) می رسد، ضبط صوتش را خاموش می کند. چون مسافرش زائر آقاست، مراعات کرایه را بیش از همیشه دارد. به اندازه آن گنده لاتی که شاید به هر فسق و فجوری دست بزند اما در ماه رمضان هم نگاهش را مهار می کند، هم دستش را و هم زبانش را ، به اندازه آن کسی که به «جد» و «شوخی» زبان هزل و هجو دارد، اما در ماه رمضان شرط ادب را رعایت می کند و مراقب کلمه به کلمه ای که می گوید هست. ما هم مراقب باشیم. مراقب آنچه می گوییم آنچه انجام می دهیم و حتی آنچه گمان می بریم. بیایید امسال این آیه قرآن را نصب العین و سرمشق رفتار خود کنیم که «ان بعض الظن اثم» و زبان به آتش نگردانیم و اختیار فراوانی آتش را هم به زبان وانگذاریم بلکه بدانیم بسیاری از گمان ها که در حق هم روا می داریم گناه است. این بدگمانی ها، بددلی  و بدزبانی را هم به دنبال دارد، این بدزبانی هم، آدم را، جامعه را جز به بدی راه نمی نماید که از بذر بدی، خوبی انتظار داشتن منطقی نیست. بیایید و بیاییم و بیایند همگان و در ماه رمضان، زبان از کوچکی کردن بازگیرند. نسبت به هم بدگمان و بددل و بدنظر نباشند. لااقل در ماه خدا که با برکت و رحمت و مغفرت برای بندگان آغوش گشوده است با «حسن ظن» و نگاه مثبت باهم مواجه شوند. آن وقت این نگاه در جامعه هم تکثیر خواهد شد.

بدون تعارف عرض کنم اگر کسانی که مردم چشم به لب و گفتار و کردارشان دارند، به حسن ظن به هم بنگرند و باهم به حسن گفتار سخن بگویند مردم هم چنین باهم مواجه خواهند شد، اما بدگمانی، بدگفتاری و بدرفتاری برخی افراد که در چشم مردم هستند وقتی به رفتار اجتماعی تبدیل می شود سخت و خشن خواهد بود. به باور من در بررسی وضعیت جوانی که بر اثر بدگمانی، بدزبان می شود و بدکردار و دست به چاقو می برد و به جان دیگری می افتد، نباید به چاقو و دست جوان بسنده کرد بلکه لایه ها را پشت سر هم باید کنار زد و در درشت گویی ها و یقه گیری های برخی افراد که در چشم مردم هستند به دیده کنجکاوانه تر نگریست و ریشه های بداخلاقی های اجتماعی و حتی خشونت های اجتماعی را آنجا نیز جستجو کرد. افرادی که جلوی چشم مردم هستند بخواهند یا نخواهند رفتار و کردار و حتی پوشش و گویش و تکیه کلام هاشان در جامعه نمود گسترده دارد و در باز تولید اجتماعی گاه به توان چند بدل می شود. پس بیاییم و بیایند همگان و به برکت ماه رمضان در کار خود تجدیدنظر کنیم تا نظرهای مردمان به «حسن» تغییر کند و برکت و رحمت و مغفرت رمضان، سفره ها را رنگین، جان ها را روشن کند و همه را از عمق کوچه های قهر تا گلستان آشتی بکشاند و مهربانی جای قهر را بگیرد و همه کارها به سامان شود.

خراسان - مورخ یکشنبه 1390/05/16 شماره انتشار 17902 /صفحه اول و دوم