لقمه های کوچک نان و پنیر
ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳۱ امرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
شب قدر 

 به بچه های یتیم

به روزه های نجیب 

 به سفره های خالی

فکر کن 

 جای دوری نمی رود

الغوث الغوث 

 از آدم های قائم

شنیدنی تر است 

 تا آن هایی که نشسته اند

«خلصنا من النار یارب» 

 در کوچه های یتیمان

بهتر اجابت می شود 

 کوچه هایی که

بوی علی می دهد 

 بوی بهشت می دهد

مگر این همه دعا 

 برای رضای خدا نیست

یا لااقل برای 

 ترس از جهنم نیست که می نالی

یا در طمع بهشت

 خب، پس جای دوری نمی رود

اگر به بچه های یتیم 

 به روزه های بی افطاری

به سفره های نان و پنیر سحری

 به لقمه های کوچک

و کم شمار 

 به شکم های نیمه سیر همسایه

حتی به سومالیایی های گرسنه 

 فکر کنی

مگر مولا علی 

 چه می کرد این شب ها

این را از کوچه های کوفه بپرس 

 که هنوز بعد از هزار و چهارصد سال

بوی گام های او را با خویش 

 به یادگار دارند

و یادشان مانده است

مردی را 

 که انبان نان و خرما

به دوش می کشید

 و بی نام و بی نشان

در خانه یتیمان را می زد 

 پیر جذامی را به نان و مهر

می نواخت 

 و هیچ نیازمندی را 

 از یاد نمی برد

شب قدر علی

 باید تقدیر شب و روز من

شب و روز تو و ما و همه باشد 

 وقتی شیعه

شناسه شناسنامه  ما می شود

پس شب قدرمان هم 

 باید از مسجد و حسینیه و حرم

تا کوچه های فقر 

 با عزت و کرم

امتداد داشته باشد 

 خدا دست های دهنده را

دوست دارد

 شاید بیشتر از دست های

خواننده 

 و خواهنده

شب قدر 

 در کنار دعا و نیایش

برای کوچه گردی 

 در کوچه یتیمان

در محله های روزه داران بی افطاری

هم وقت بگذاریم 

 آن گونه که علی، علیه السلام 

 وقت می گذاشت...

خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1390/05/30 شماره انتشار 17914 /صفحه۸/همشهری سلام