شهید شوشتری و دل نوشته های بهشتی
ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ مهر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
  
 

برخی آدم ها خوب حرف می زنند، برخی هم خوب زندگی می کنند همین حرف های خوب را برای من مهم نیست جملاتی که برایتان خواهم نوشت، را شهید شوشتری سروده باشد، یا حتی بیان کرده باشد برای من مهم این است که شوشتری این حرف ها را زندگی کرده بود فکر کنم برای شما هم این مهم باشد والا فراوانند کسانی که سخن زیبا دارند، اصلا ناب ترین غزل ها را می سرایند، اما چشمانشان به جای غزال پر از صیاد است. حرف خوب می زنند اما زندگی شان آلبوم تصاویر دیگری است. آنان که حرف های خوب را زندگی کنند کم اند، شاید آیه قرآن در شرح «سابقون» که سهم آخرین از آن ها «قلیل» است اشاره اش به همین باشد که آخرالزمان فراوانند شیرین سخنان و خوش گویان، اما کم اند آنانی که این گفته ها را به عمل درآورند و رفتارشان صدق گفتارشان را گواهی کند. اما شوشتری، اما، محمدزاده، اما همه شهدای راه حق، خوب زندگی کردند، این حرف های خوب را، حتی اگر خود شاعر آن نباشند، اما شعور عرشی شان آنان را به بهشت زیبا رفتاری هدایت می کرد.من نمی گویم این سروده های شوشتری را بخوانید، دعوتتان می کنم زندگی شهید نورعلی شوشتری را بخوانید که شرح «نورعلی نور» این کلمات است. کلماتی که خود کلیدی است برای گشایش درهای بزرگ به گلستان های معطر بخوانید؛

 

الهی نصیرمان باش تا بصیر گردیم

الهی نصیرمان باش تا بصیر گردیم، بصیرمان کن، تا از مسیر برنگردیم

آزادمان کن، تا اسیر نگردیم

الهی خوشم که معبودم تویی، خرسندم که مقصودم تویی

نه دوری که نخوانمت، نه مستوری که نبینمت

نه مجهولی که نشناسمت.

الهی کینه را از سینه ام بزدای ، زبانم را از دروغ و تهمت نگه دار

اگر نعمتم بخشیدی، شاکرم کن، اگر به بلا افکندی، صابرم کن

اگر آزمودی پیروزم کن، امروز را بهتر از دیروزم کن

الهی تشنه جانیم و سوخته دل،سیرابمان کن که از عطش نسوزیم

بینایمان کن که تا دیده به سراب ندوزیم

الهی تا ما را اهل «ضمیر» نکرده ای «ظاهر» مکن

ما را بخر، آنگاه ببر، تو را به مرادی پذیرفته ایم، ما را به مریدی بپذیر

الهی امیران کشور دل به درگاهت حقیرند

اسیران بت نفس، به یاری ات حقیرند

ما را امیر کشور دل کن، تا اسیر فرعون نفس نشویم

گاهی تو را گم می کنیم، مددی تا خویش را گم نکنیم

الهی کشتی بر گل می نشیند و موعظه بر دل

هر که به خلوت حضورت راه یابد، کامل گردد

بخوان، تا دل به پای سرآید

الهی بارمان گناه است و یارمان تویی

اگر گریه سود می بخشد، این دیدگان پر اشک

اگر سجده، دریای رحمتت را به جوش می آورد

این چهره نهاده بر خاک

اگر تو به سبب ساز طهارت جان و آمرزش عصیان است

این دل شکسته و این جان سوخته

ما را کوچک کن تا بزرگ شویم، ما را به خودمان وا مگذار

عنان روحمان را به شیطان مسپار، بخواه تا بخواهیم

بطلب، تا فاصله ها را بکاهیم.

آری شوشتری، محمدزاده و همه شهیدان، شرح این مناجات بودند و به اجابت رسیده بودند که شایستگی شهادت یافتند، بصیر بودند که از مسیر برنگشتند. شاکر بودند تا خداوند نعمت های زیبای خود را بر آن ها ببارد و آنان را تا مرتبه شهادت برکشد. آنان چنین بودند، خدا کند، ما را هم از «چنین بودن» بهره ای باشد، درس شهیدان هم این است، زیبا باید شد. پس بکوشیم چنین باشیم!

 ویژه نامه شهیدان وحدت آفرین - مورخ سه‌شنبه 1390/07/26 شماره انتشار 17960