«دحوالارض» حرم و هزاران هزار چشم بارانی
ساعت ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
  

مردم عاشق اند، مطمئن باشید، عاشق تر هم می شوند، این را می شود از راهی که در پیش گرفته اند فهمید. راهی که گام به گام عاشقانه تر می شود، این را می شود حتی از پیامک هایی دریافت که زنگ بیداری و عشق می نوازد. پیامک هایی که انگار پیام معرفت و آیه عشق اند. پیامک هایی که سوز دارند تا بسازند، می سازند، تا باز بسوزند و باز ساخته ها جهان را بسازند. پیامک ها از «دحوالارض» روایت داشت، از خوانش مردم بر خوان نعمت خداوند، از دعوت لب ها بر امساک، از دعوت چشم ها به تماشا، ازمردم عاشق اند، مطمئن باشید، عاشق تر هم می شوند، این را می شود از راهی که در پیش گرفته اند فهمید. راهی که گام به گام عاشقانه تر می شود، این را می شود حتی از پیامک هایی دریافت که زنگ بیداری و عشق می نوازد. پیامک هایی که انگار پیام معرفت و آیه عشق اند. پیامک هایی که سوز دارند تا بسازند، می سازند، تا باز بسوزند و باز ساخته ها جهان را بسازند.

پیامک ها از «دحوالارض» روایت داشت، از خوانش مردم بر خوان نعمت خداوند، از دعوت لب ها بر امساک، از دعوت چشم ها به تماشا، از ... دیروز این پیام ها و آیه ها دریافت شد، بسیار بودند کسانی که روزه گرفتند و بسیار بسیار بودند کسانی که در دل هاشان به شکوه شیدایی رسیدند.

دیروز حرم مطهر امام رضا(ع) بود و کسانی که انگار احرام بسته بودند، انگار به هزار زبان «لبیک اللهم لبیک» می گفتند و به راستی مگر «لبیک» چیست جز اجابت اشارت های عاشقانه خدا؟ اگر برخی ها را تکلیف به لبیک می کشاند، بسیاری را عشق به اجابت می رساند، چنان که دیروز می شد جلوه هایی از عشق را در حرم امام رضا(ع) و خیلی جاهای دیگر این دیار دید.

آری مردم عاشق اند، باید عاشقانه دیدشان، باید عاشقانه خواندشان، باید عاشقانه حتی نانوشته هاشان را خواند. ناگفته هاشان را جواب داد. این مردم پرشکو ه اند، باور کنید این را می شد، روز ۲۳ ذی القعده به گاه زیارت امام رضا(ع) دریافت. این را می شود در «دحوالارض» درک کرد و در همه روزهای خدا فهمید.

این درست که گاه بر جامه سفید لکه های سیاه دیده را آزار می دهد اما مهم این است که سپیدی ذاتی، ذات مردم است و لکه های سیاه که گاه بر جامه می نشینند، عارفی هستند، به چند قطره آب، به یک نفس توبه پاک می شوند. چنان که می توان مطمئن بود، دیروز خیلی از این لکه های سیاه پاک شدند، اصلا شاید فلسفه این که در میان ایام، هرازگاه به یوم ا... می رسیم، این که در زمین، مکان هایی به نام حرم و مسجد و ... یافت می شود، برای همین باشد که در این ایام و در این مکان ها، هم جامه بشوییم و هم جان سبک کنیم، شاید خدا می خواهد، هرازگاهی ما را به یک نوروز، یک زمین مقدس میهمان کند تا با یادآوری، «بلی» در عهد روز الست به وادی عبودیت برگردیم...

دیروز، دحوالارض بود و بسیار بودند آنانی که در ارض، عرش را سیر می کردند و با خدای خویش به عاشقانه خوانی ها مشغول بودند...

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1390/08/02 شماره انتشار 17965 /صفحه اول