سبک زندگی رضوی
ساعت ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
 

ما باید بهترین باشیم، فلسفه بعثت همه پیامبران، به ویژه پیامبر خاتم(ص) «اکمال» مکارم اخلاق است و این یعنی ما باید مدام راه بهتر شدن را در پیش گیریم و هر روز بهتر از دیروز شویم که فرموده اند هرکس دو روزش مثل هم باشد مغبون و آن که امروزش بدتر از دیروز باشد ملعون است و تنها کسانی رستگار و سربلندند که امروزشان بهتر از دیروز و فردایشان بهتر از امروز باشد.این بهتر شدن و بهتر بودن هم ویژگی هایی دارد فراگیر که در همه حوزه ها باید بدان اهتمام ورزید و قبل از آن باید چگونگی این «بهترین بودن» را در کلام معصوم(ع) یافت و به عمل درآورد.خیلی زیبا خواهد بود و سرنوشت ما فرخنده فال خواهد شد که راه را در کلام امام رضا (ع) بیابیم که بی لحظه ای سایه ما را تا آغوش نور می برد؛ به این پرسش و پاسخ دقت کنیم؛ از امام رضا(ع) پرسیدند بهترین بندگان چه کسانی هستند و امام فرمودند: «آنان که هر گاه نیکی کنند خوشحال شوند و هر گاه بدی از آنان سر زند، آمرزش بخواهند و اگر این بدی در حق مردم و ذیل تعریف حق الناس بوده است جبران کنند و رضایت بستانند و هر گاه عطا شوند، شکر گزارند و هر گاه بلا ببینند صبر کنند و هر گاه خشم کنند، درگذرند...» بازخوانی این کلام روشن آدمی این درس را به آدمی می دهد که انسان موردنظر امام در این سخن، انسان معمولی است که گاه دست به نیکی می زند و گاه شاید همراه شیطان شود. مثل همه ما، لذا می توان این کلام معطر را نسخه ای شفابخش دانست که برای خود ما نوشته شده است. مایی که آرامیم اما گاه خشم می گیریم. ما که در فراز و نشیب روزگار هم عطای فراوان می گیریم و هم گاه به بلا امتحان می شویم. مایی که اهل نیکی هستیم اما گاه بدی هم از ما سرمی زند، خب ما باید برای بهتر شدن و کاهش بیماری مان این نسخه را به کار گیریم یعنی نیکی کنیم و از این نیز لذت بریم، وقتی گره از کار کسی می گشاییم -بی مزد و منت- خوشحال شویم و اگر -خدای ناکرده- به دستمان گره در کار کسی افتاد، به جبران اقدام کنیم و حلالیت بستانیم و اگر حق ا... توسط ما آسیب دید، آمرزش بخواهیم تا به آرامش برسیم.این هم یادمان باشد، عطای خدا را با عبادت و لطف بندگانش را با قدردانی پاسخ دهیم تا سنت کار نیک و سپاس گزاری در رفتار ما و مردم نهادینه شود و اگر خداوند ما را به بلا آزمود و یا روزگار، سنگ جلوی راهمان گذاشت، به صبر و تدبیر، مومنانه راه را باز کنیم و از امتحان ابتلا سرافراز بیرون آییم. به فصل آرامش، نیز زلال آبی باشیم که باده آرامش را به کام همه می رساند و اگر خشم جامه ای شد بر تن ما، پا از جاده انصاف بیرون نگذاریم و با خود تمرین کنیم از بدی که دیگران در حق ما روا می دارند، در گذریم و حتی نه بدی را با بی توجهی که با خوبی پاسخ دهیم. این سنت انبیا و اولیاست که بدترین رفتارها را با بهترین کردارها پاسخ می دادند و سبکی است برای مومنانه زندگی کردن که ما نیز باید بدان عمل کنیم. نتیجه کار هم این خواهد شد که هم در این دنیا خوب زندگی کنیم و خوبی فراوان بینیم و هم در آن دنیا گل های شکوفا شده بر سر شاخه درخت تناوری که از نهال خوبی ما و از بذر نیکی ما به عمل آمده است شامه نوازمان باشد....

خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1390/08/02 شماره انتشار 17965 /صفحه۶/جامعه