دلم برای دوست بسیجی ام تنگ شده
ساعت ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ روز شنبه ٥ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
 
 

این پیامک را می خوانم که «من به فرزند خویش آموخته ام که هر جا چهره مهربان و جبین پرچین و شخصیت متواضع و چشمان پرفروغ و پیکر زخم خورده مردی را دید، بایستد و آهسته و با احترام از او بپرسد؛ آقا! شما رزمنده بسیجی هستید؟ و... هفته بسیج را تبریک بگوید»، این پیامک را می خوانم چهره مطهر بسیجی های ناب دوران دفاع مقدس پررنگ تر می شود. دوباره می خوانم و ده باره و با هر بار خواندن از خویش غبارروبی می کنم که والا نه بسیجی غبار می گیرد و نه یادش، این ما هستیم که دچار فراموشی می شویم. می خوانم و لایه های فراموشی را یکی یکی می کنم و به باد می دهم چون قرارمان بود اگر توفان هم بیاید خاطره شهدا و بسیجی ها را نتواند از یاد ما ببرد، اما حیف که سر قرار نبودیم، حیف. پیامک را دوباره می خوانم، نگاه نجیب شهید دکتررحیمی در ذهنم جان می گیرد که معلم مهربانی بود و هوشیاری چشمانش زبانزد خاص و عام. نجابت شهیدفایده که عصاهای زیربغلش را به خدمت گرفته بود تا زخم کافرکیشان عراقی صدامی هم نتواند او را از پا بیندازد، دوباره مرا به دورانی می برد که ایثار، سنگ ترازوی محک مردی بود و هزار حیف که امروز سنگ های دیگری در ترازو می گذارند. ببخشید، من در دهه شصت مانده ام زبان دهه نود را نمی فهمم، رندبازی های اختلاس گران برایم از کفر بدتر است و دروغ گویی و دروغ کرداری برخی ها را در اندازه شرک می دانم چون انسان موحد که خداوند را رزاق و خیرالرازقین می داند هرگز نه برای روزی که اگر همه دنیا را هم به او بدهند دروغ نمی گوید، اما مانده ام چطور بعضی افراد صادقانه حرف نمی زنند مگر جایی که دروغ کم بیاورند! من نمی فهمم چطور برخی ها برای تخریب آبروی دیگران، حتی دست به انتحار خود می زنند و ...

بگذریم یاد این قبیل افراد، دل را کدر می کند و دیدارشان ناخوش آیند است، برخلاف بسیجی ها که چون عبد خدایند یاد و دیدارشان نوعی عبادت است. پس بگذار باز هم یادهای پیشین را به دنبال یادگاری های خدا تازه کنیم در سیمای معصومانه شهیدمحمدپور که «انی لا اری الموت الا السعاده» حسینی، شعارش بود و باورش نیز هم و در پی این باور خود را به کاروان حسینی رساند که همچنان در حرکت است. شهیدمحمدپور، مهربان بود و اهل گذشت. در دفاع از ضعیفان، غیرت داشت و هرگز زبان به تملق نمی گشود مثل شهیداشرفی پور که من او را از جان بیشتر دوست داشتم چون حسین علیه السلام را، از سر خویش بیشتر دوست داشت و در راه او از سر گذشت و باز مثل نجابت و صداقت فطری روستازاده تمدن ساز شهیدموسوی که در عصر قحطی، نجابت برایم یک ذخیره ارزشمند است. بگذریم، آخرین روز هفته بسیج است، این را تقویم ها می گویند من اما باور دارم، همه روزها روز بسیج است. اصلا روزها به اندازه ای که خوبند و پرشکوه بسیجی اند، همچنان که آدم ها نیز به اندازه ای که مهربانند، خوبند، اهل کار و تلاش و صداقتند، بصیر و خبیر و علیم و اهل فضلند. بسیجی اند ولو در هیچ جا اسم شان ثبت نشده باشد. چون بسیج یک مکتب است که همه پاکان عالم از آدم تا خاتم را در بر می گیرد و تکریم بسیج، احترام به همه خوبی ها و زیبایی هاست در همیشه زمان، لذا می توان گفت دوست داشتن بسیجی، یک امر فطری است چون همه خوبی و خوب ها را دوست دارند، پس بسیجی را نیز به جان عزیز می دارند. بسیجی ویژگی های ممتازی دارد. راه را می شناسد، دوست شناس و دشمن شناس نیز هست و راه مواجهه با هر کدام را مومنانه می داند، او در صراط مستقیم ثابت قدم است و هیچ گاه حاضر نیست به هیچ قیمتی پا از دایره حق بیرون بگذارد، پس اگر - خدای نکرده - کسی پای از این دایره بیرون گذاشت مطمئن باشید بسیجی نیست حتی اگر همه پرونده ها او را بدان نام بخوانند. آن که اهل غرور و تکبر و خودبینی است، آن که زیر پرچمی غیر از ولایت فقیه است، آن که حیثیت و آبروی ملک و ملت را بازیچه می انگارد، آن که هر نازیبایی مرتکب می شود، بسیجی نیست مطمئن باشید. بسیجی امروز، اهل علم و عمل است، اهل اخلاق و سیره شهداست، رفتار خود را با معیار حق می سنجد، لذا در کار بهترین، در علم ساعی ترین، در ورزش توانمندترین و در همه حوزه ها بهترین است. او را می شود شخصیت کمال یافته ای دانست که شاخص های تعریف شده برای مومن را یک جا با خود دارد. اصلا او انسان مدل، سند چشم انداز است، یک الگوی تمام عیار برای خوب زندگی کردن. بسیجی هیچ گاه میدان را ترک نمی کند، نه از تیر صدام ترسید و نه از صدمه طعنه ناآگاهان، بلکه او در لبیک به فراخوان ولی امر خویش در وسط میدان - راست قامت - می ماند تا فضایل و ارزش ها حفظ شود و ... پس به فرزندان خود بیاموزیم و به خویش نیز یادآور شویم، که هر جا چهره مهربان و جبین پرچین و شخصیت متواضع و چشمان پرفروغ مردی، زنی، پیری و جوانی را دیدیم با احترام بایستیم و به او که حتما یک بسیجی است، خداقوت بگوییم...

خراسان - مورخ شنبه 1390/09/05 شماره انتشار 17991 /صفحه۲