باز این چه شورش است که در خلق عالم است
ساعت ۱٠:٥٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٦ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
 

پیراهن سیاه

و پرچمی به این رنگ

و به نام شما

سهم من است

وقتی شما

- ای سپیده زندگی -

در سجود خون

نماز شهادت خواندید

و هر گاه

زمان به تکرار

اما نامکرر

اما تازه

اما حدیث

سوگواره شهادت شما را

بر گوش زمین بخواند

باز سیاه، رنگ عزت می شود

و ما به سیاه، جان روشن داریم

و زیر علمی سینه می زنیم

که عطر نام شما را

به جان نسیم می پراکند

ما پرچم نام شما را

در هر کوی و برزن

به اهتزاز درمی آوریم

روضه می خوانیم

و اشک هایمان را

پرواز می دهیم

آخر قرار نیست.

 

قبله پرواز همیشه آسمان باشد

 اصلا وقتی گودال

 گودال قتلگاه 

 مسلخ حجت خدا می شود

 مگر می توان از آن رفیع تر یافت؟

 من باور دارم

 گودال قتلگاه

 قامت فراز آسمان دارد

 ... پس باید پرواز کرد

 به سمت این رفعت بی همانند

 باید پرواز کرد به هر کوی

 که نام حسین(ع)

 در آن آواز می شود

 باید پرواز کرد

 تا همه حسینیه ها

 باید اشک ها را پرواز داد

 به نام حسین

 ... و باید همه کس را به نام حسین(ع)

 بیدار باش داد

 که محرم آمده است

 و صدای «هل من ناصر ینصرنی» حسین(ع)

 رساتر از همیشه به گوش می رسد

 باید سیه پوشید

 باید برخاست

 باید پرچم را برداشت

 و لبیک گفت

 لبیک یا حسین!

خراسان - مورخ یکشنبه 1390/09/06 شماره انتشار 17992 /صفحه اول و ۲