روحانیون، نقش آفرینان عاشورا
ساعت ٥:٢۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٧ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
 
 
* پیامبر صلوات ا... علیه که مردم را به جهاد فرا می خواند، خود اولین نفری بود که دل از همه کس می برید و شمشیرش را تیز می کرد و به گاه رزم، چنان می رزمید و تیغ می زد که مولا علی(ع) آن نماد غیرت و شجاعت می فرمود هرگاه خسته می شدیم به رسول ا... پناه می بردیم.جبهه احد و پیکر زخم آجین آخرین پیامبر خدا گواه این است که آن حضرت اولین عامل به جهاد بود. اولین دعوت کننده و اولین رزمنده.

* مولا علی بن ابی طالب(ع)، وقتی مردمان را به جهاد می خواند و پرچم نبرد را به اهتزاز درمی آورد، خود زرهی می پوشید که پشت نداشت و این یعنی علی هرگز پشت به دشمن نمی کند بلکه رودررو تا آخرین سرباز دشمن را به تیغ می کشد و هرگز پاپس نمی کشد.

* امام حسن علیه السلام در هنگامه نبرد، شبیه پدر می جنگید پیشاپیش سپاه در قلب سپاه دشمن...

* امام حسین علیه السلام، خود امام علی بود در نبرد در همه جنگ هایی که حضور داشت و مخصوصا در عاشورا هرگاه به سپاه خصم می زدند، گویی ماجرای بدر تکرار می شد و...

* این درس است برای شاگردان مکتب ائمه که وقتی پرچم جهاد برمی افرازند، خود اولین نفری باشند که پای آن پرچم جهاد را آغاز می کنند حتی به قیمت جان، روحانیت سرفراز شیعه نیز همواره این متن را سرلوحه حیات خویش دانسته است که به گاه رزم هیچگاه به دیگران نگویند «بروید»، بل خود اولین وجلوداران باشند و آنگاه مردمان را ندا دهند« بیایید»! چنان که در حماسه عاشورای هشت ساله دفاع مقدس شاهد بودیم این شهود چشیدگان شهدکام، خود از اولین مجاهدان دفاع از عزت و شرف ایران اسلامی بودند گویی درس هایی که در مکتب ائمه آموخته بودند را به عمل در می آوردند که دست از جان شسته اما به حق و معرفت آویخته، با همه وجود به جبهه می رفتند. سخت ترین مناطق را انتخاب می کردند، در مردافکن ترین معرکه ها مردانه نماد عزت و غیرت می شدند و مشتاقانه شهادت را انتخاب می کردند و آمار شهدای روحانی به نسبت سایر اقشار با توجه به جمعیت  نشان می دهد، ۲۰ را باید پای کارنامه روحانیان مجاهد نوشت که چندین برابر مردم شهید دادند و چندین برابر مردم به جبهه رفتند.روحانیان لباس رزم و تبلیغ را پوشیدند، از خود گذشتند و عارفانه به انتخاب رسیدند، تا خود نیز شایستگی انتخاب شدن بیابند، چه شهادت، یک انتخاب دو سویه است اول باید به چنان مرحله ای از عشق و ایثار برسی که جانت به انتخاب شهادت مشتاق شود و باز باید چنان صافی و خالص شوی که حضرت دوست هم تو را انتخاب کند و آنگاه چنان عزت می یابی که خداوند جانشینت در خانواده شود و خود را دیه تو بداند چنانکه در حدیث قدسی من طلبنی وجدنی... می خوانیم سرانجام طلب عاشقانه شهادت است و خداوند خود دیه شهید است و حوزه علمیه به عنوان خانه و خانواده شهیدان چه فرخنده فال است که خداوند بزرگ هزاران بار به جای فرزندان شهید حوزه نشسته است آری، حوزه هم ابراهیم فراوان دارد که از عزیز خود گذشته اند و هم اسماعیل که به انتخاب شهادت رسیده اند و از سوی خدای ابراهیم انتخاب شده اند در فصل آخرالزمانی عشق، پرچم شهادت را چنان مردانه برافرازند که تا ظهور دولت یار نیز عطر عزتمندی آن در همه جا شامه ها را بنوازد و جان ها را به حرکت وادارد تا هرگز کاروان شهادت از حرکت باز نایستد حتی اگر دروازه جهاد بسته باشد که امروزه - آنگونه که رهبر انقلاب فرمود- از شهادت گفتن کمتر از شهادت نیست و اقامه حق شهدا یعنی در حرکت بودن کاروان شهادت، یعنی در قامت جانباز هر روز شهید شدن، یعنی در زبان صادق روحانیان با اخلاص هر روز- شاهدانه- از شهید گفتن، یعنی هر روز بر پرتو چراغ شهادت افزودن تا کوچه های بیشتری را روشن کند. یعنی از عاشورا گفتن و عاشوراگونه زندگی کردن و نقش امروز خود را یافتن. اصلا شهدا رفتند، سوختند، چراغ شدند تا ما راه را بیابیم، نقش خود را بفهمیم و برای اجرای آن تمام قد برخیزیم، که کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا همواره نقش ها را به روز تعریف و اجرای به روز آن را مطالبه می کند. عاشورانه آن روز و نه هرگز، تماشاچی نمی خواهد بلکه مرد عمل می خواهد و امروز، روز عمل است. روز حسینی زندگی کردن، حسینی نقاب تزویر دشمن را دریدن، حسینی زیبا زندگی کردن و برای خدا نفس کشیدن. امروز، روز عاشوراست. روزی که باید حسینی عمل کرد...

ویژه‌نامه - ویژه نامه عروج روحانی - مورخ پنج‌شنبه 1390/09/03 شماره انتشار 17990 صفحه۲-۳