سرداری که بی شمشیر به کربلا آمد
ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٢ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
 
 
کودکی اصغر

 اما کوچک نیستی

 کائنات بزرگی تو را باور دارد

 وقتی نقش بی تابی

 در گهواره می زدی

 تاریخ خود را برای طلوع یک سردار

 آماده کرد

 سرداری که بی شمشیر به میدان می آمد

 و رجز را

 به ماندگارترین زبان

 به فصیح ترین زبان

 به بین المللی ترین زبان

 به گریه می خواند

 تو در رجز خویش

 نه یک تن

 که همه سپاه باطل را به مبارزه طلبیدی

 نه سپاه شان که هویت شان را نیز زیر سوال بردی

 تو که به میدان آمدی

 در آغوش حسین(ع)

 شکست لشکر یزید حتمی شد

 و پیروزی حق نیز هم

 خون تو که

 به دستان حسین(ع)

 آن حجت خدا

 به آسمان بارید

 برای همیشه

 قحط سالی ایمان را

 نقطه پایان گذاشت

 گریه تو آن روز

 برای آب نبود

 خون تو هم برای آب نبود

 تو به دنبال جواب بودی

 هم وقتی در گهواره بی تابی می کردی

 هم وقتی

 در آغوش پدر

 قرار گرفتی

 هم وقتی به گریه رجز خواندی

 تو به دنبال جواب بودی

 جواب این پرسش

 که با حجت خدا چه می کنید

 آن ها جواب تو را

 با تیر

 با تیر سه شعبه دادند

 و جواب هل من ناصر حسین را

 با تیغ و تیر

 اما این پایان ماجرا نبود

 آغاز بود

 و هل من ناصر پدر

 اذانی بود که

 پس از آن

 هزار در هزار

 از میان نسل ها و عصرها

 به نماز لبیک رساند

 لبیک یا علی اصغر

 لبیک یا دلیل اکبر

 لبیک یا حسین

 این را دیروز

 کودکان ایران

 معصومانه

 فریاد کردند...

خراسان - مورخ شنبه 1390/09/12 شماره انتشار 17997 /صفحه اول و ۲