گذشت، درس امام حسین(ع) است
ساعت ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٢ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:
 

امام حسین (ع)، با قیام خویش تلاش داشتند، مردمان را به راه حق بازگردانند می خواستند فلسفه بعثت رسول مکرم(ص) را احیا کنند تا انسان ها با مکارم اخلاقی به حیات مومنانه برسند، انسان در نگاه امام(ع) جایگاه خلیفة اللهی داشت و باید به این شأن که حق او بود می رسید اما با وجود یزید در مسند خلافت و سبک زندگی یزیدی که ترویج می شد، روز به روز از حق خود که رسیدن به مقام خلیفة اللهی بود دورتر می شد، پس امام(ع) باید کاری می کردند تا دوباره نگاه ها به سوی حق جلب شود و شد هم. عاشورا یک جراحی عظیم بود در پیکره بشریت که غده سرطانی یزید را به در آورد تا آدم ها دگر باره بتوانند به سوی مکارم اخلاق رو کنند.

دیروز در همین ستون در روایتی از امام حسین (ع)، قهرمان بی بدیل عزت و آزادگی و چراغ همیشه فروزان هدایت، درس گرفتیم که سخاوتمند باید بود و بالاترین سخاوت نیز کمک به کسی است که امیدی به وی نداشته باشد، در بخش دوم این درس سخن به بخشنده ترین رسید که امام(ع) می فرمایند بخشنده ترین مردم شخصی است که نسبت به ظلم دیگری با این که توان انتقام دارد، گذشت کند. فکر می کنم ما که می خواهیم در «مکتب زندگی حسین» خود را تعریف کنیم باید به این نگاه جامعه ساز و سلامت ساز امام(ع) بیش از همیشه توجه کنیم. چه یکی از راه های موثر کاهش تنش های اجتماعی همین است و از منظر معرفتی نیز وقتی ما خداوند را ارحم الراحمین می دانیم و غفارالذنوب می خوانیم و صفات ثبوتی بخشندگی هنری حق را بر زبان می آوریم و از حضرتش می خواهیم ما را ببخشاید، خود نیز باید «بخشیدن» را در عمل نشان دهیم. چه ما به خوبی بخشش واقفیم. آن را هم شأن خداوندی می دانیم و برای خود نیز به دنبال احیای جایگاه خلیفة اللهی هستیم، پس باید بخشش را در پندار و گفتار و رفتارمان به عمل درآوریم. یادمان باشد این کلام را که می فرماید: «ارحموا ترحموا» رحم کنید تا بر شما رحم شود و این راه را حضرت حق جلوی پای ما گذاشته است تا از جاده بخشش، به بهشت غفران خدایی برسیم که اگر این را واقعا به عمل درآوریم، همین جهان ما نیز بوی بهشت خواهد گرفت. اگر به خوی گذشت عادت کنیم، بسیاری از خون ها ریخته نخواهد شد. بسیاری از پرونده های اخلاقی و قضایی و... شکل نخواهد گرفت و زشتی های پیامد آن نیز چشم ها و دل ها را نخواهد آزرد. یادمان باشد، از زشتی هم جز زشتی نخواهد رست کسی که بذر انتقام بکارد جز همان را درو نخواهد کرد اما اگر دستانی به بزرگواری بذر گذشت در جامعه بکارند، هم خود و هم دیگران از زیبایی قامت کشیدن این خوی انسانی بهره مند خواهند شد...

خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1390/09/22 شماره انتشار 18004 /صفحه۷/فرهنگی