جامعه نو

مهربانی هنوز زنده است
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ٩:۳۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٤ دی ۱۳٩٠
 
 
 
 
مهربانی زنده است هنوز، مهربانی هنوز زنده است. هنوز فراوان اند دل هایی که به مهر خدا نشان می شوند و دست هایی که پی باز کردن گره از زندگی نیازمندی وضو تازه می کنند. هنوز هرم نفس ها عطریاری دارد و غیرت در رگ خیلی ها جاری است.

هنوز مهر، هنوز مهربانی، سنت ایرانی هاست و چقدر فرخنده فالیم که خدا ما را ایرانی مسلمان آفریده است و به ما دل هایی عنایت فرموده که آبشار عاطفه است. ما را چشم هایی است که با توجه به زمستان و تابستان می بارد وقتی زخمی در دست همنوع خود ببیند، می بارد به همدردی، می بارد به مهربانی می بارد به دردزدایی. ما را دست هایی است که کوه موانع را هم جابه جا می کند وقتی به غیرت، مومنانه برمی خیزد.

آری، ما مردم خوبی داریم. نمونه اش، همین گزارش گریه های مادر در محله مهرمادر که به قلم خبرنگار جوان و پرتلاش مان محمدعلی علی نژاد به چاپ رسید. ما آن گزارش را، ببخشید، آن دردنامه را خواندیم و چشم  هامان و دل هامان دگرگون شد، پس از چاپ گزارش هم خیلی ها چشم و دل هایشان دگرگون شد و دست های توانگرشان نیز به غیرت آمد، خیلی ها تماس گرفتند و اعلام آمادگی کردند برای یاری و از جمله بانویی بزرگوار همان صبحگاهان خود را به این مادر و دختر دردمند رساند تا هر کاری از دستش برمی آید برای آنان انجام دهد. مسئولان محترم بهزیستی هم همان ساعت های اولیه صبح به یاری آمدند تا مادر و دختر را زیر چتر مهربانی های نظام اسلامی به آرامش برسانند.

مادر خانه سبزنشین شد و دختر نیز از این پس سقفی امن بالای سر خود احساس خواهد کرد و سوز سرما تا عمق استخوان هایش نفوذ نخواهد کرد. خیلی های دیگر هم در تماس با روزنامه اعلام آمادگی می کردند تا به یاری بشتابند و... تلفن های روزنامه، هنوز هم صدای آرام بخش مردم را به گوش ما می رساند که ما هنوز زنده ایم، مهربانی زنده است پس نمی گذاریم، مادری پیر و دختر جوانی بی پناه بیغوله نشین غم تنهایی خود باشند، حرف مردم این بود، ما هستیم، مهربانی هست، غیرت هست، عزت هست پس نمی گذاریم مادری، همه غربت خود را بگرید. نمی گذاریم سرما دختری را تازیانه بزند و... این پیغام هایشان آدم را بر سر شوق می آورد، ما که با تهیه و خوانش گزارش، اشک به چشم آوردیم از سر غم و تاثر، پس از شنیدن صدای مردم، لبخند بر لب هامان نشست به شوق و شادمانی. یاد سهراب سپهری افتادم و این فراز از شعرش که:

تا شقایق هست

زندگی باید کرد

حالا می گویم : تا مهربانی هست

تا مهربانان هستند

زندگی جاری است

زندگی شیرین است

زندگی باید کرد...

خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1390/10/04 شماره انتشار 18014 /صفحه۶/جامعه