آقاوزیر مهربان
ساعت ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۱ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

دنیای عجیبی داریم و خود ما آدم ها از آن هم عجیب تریم. ظرفیت بعضی هایمان انگار به اندازه یک تشت آب است، زود پر می شویم، لبریز می شویم و می ریزیم و گاه به بازی کودکانه ای بر می آشوبیم، یک شکلات ما را بر سر شوق می آورد، با رسیدن به یک موقعیت محدود اجتماعی، چنان دچار غرور می شویم که خود را گم می کنیم و گذشته خود را هم فراموش می کنیم. نه روابط دوستی که حتی نسبت های خویشاوندی را هم فراموش می کنیم و چشم بر همه چیز می بندیم...

اما کسانی هم هستند، که دلشان دریاست، اگر همه ابرها هم ببارند با آغوش باز می پذیرند، نه زود جوش می آورند و نه زود سرد می شوند، رفتارشان دارای مهندسی ایمان است و گفتارشان معیار انسانی، آن قدر بزرگ اند، که همه دنیا هم آنان را از خود بی خود نمی کند که از قضا هر چه مقام بالاتر می شود آنان نیز به تواضع سر فرود می آورند نه در برابر افراد بالاتر، که در برابر عامه مردم، چنان مراجعه کننده را به محبت استقبال و به مهربانی بدرقه می کنند که گویی برادر خونی هستند. بله اینان هم کم نیستند و من در همین کشور، «وزیر»ی را می شناسم که فروتنی اش، مهربانی اش آدمی را به یاد خطبه پارسایان می اندازد. او همیشه لبخند بر لب دارد و تجسم فرازهایی از صفات متقینی اش که مولاعلی می فرماید: «بشره فی وجهه» است. دلش اما به یاد یاران شهیدش و دشواری های راه، با حزن مانوس است که «و حزنه فی قلبه». شکیبا و بردبار است «اوسع شیئا صدرا» و هیچ گاه به بیماری غرور و منیت دچار نشده است «و اذل شیئا نفسا» اگر با او رودررو شوی، در سلام بر تو پیشی خواهد گرفت.

قبل از آن که تو از آشنایی سال های دور بگویی، او خاطرات آن دوران را به یادت خواهد آورد و ...

وجود آدم هایی چنین است که انسان را به جریان زلال فرهنگ علوی در جامعه امیدوار می کند و الا در میان کوتوله هایی که اگر از دستشان برآید درخت ها را هم قطع می کنند تا چیزی از آن ها بلندتر نباشد، زندگی کردن تنفس در هوای شیطانی است که «هر نفسی که فرو می رود، مضرر حیات است و چون بر می آید مخرب ذات و از این هر دو پرهیز باید ...».

بگذریم، اما اجازه بدهید این را هم بنویسم که من نمایندگانی از مجلس هم می شناسم، که هیچ گاه کت و شلوار غرور را پرو نکرده اند و نه هنگام انتخابات که پس از انتخابات هم تو را می شناسند، و حتی اگر حواس تو نباشد، برای احوال پرسی پیش قدم خواهند شد و ...

حالا با وجود نورانی افرادی مثل آن آقای وزیر و این نمایندگان و برخی مسئولان که اخلاقی دینی دارند هوا پاکیزه و مطهر می شود تا کلام سعدی، شیخ اجل، مصداق پیدا کند که «هر نفسی که فرو می رود، ممد حیات است و چون بر می آید، مفرح ذات»...

امید که با فراوان شدن آدم بزرگ ها، و جمع شدن بساط آدم کوچک ها، فرصت قد کشیدن برای همه تا آسمان فراهم شود...

خراسان رضوی - مورخ چهارشنبه 1390/10/21 شماره انتشار 18029 /صفحه۶/جامعه