آیا می خواهید زندگی خوشی داشته باشید؟ این سوال را از هر کس بپرسید، بی تردید، پاسخ مثبت خواهد داد. اصلا خواهند گفت: همه تلاش ما برای این است که به «زندگی خوب و خوش» دست پیدا کنیم. برای این هم هر هزینه ای را می پردازیم. حالا آخر سوال را این گونه تغییر دهیم «باشیم» و بپرسیم «آیا می خواهیم زندگی خوش داشته باشیم؟» یعنی همه با هم زندگی مان خوش باشد؟ باز پاسخ اکثریت مثبت خواهد بود، چون بسیاری از مردم حاضرند برای خوشی دیگران از خوشی خود و گاه حتی حق خود چشم بپوشند تا لبخند خوشی بر لبان دیگران بنشیند. اینان «ایثارگر» نامیده می شوند که یکی از مولفه های شهروند ایرانی وفق سند چشم انداز نیز هست بسیاری از مردم هم می خواهند اگر فرصت خنده فراهم شد، به هم نخندند بلکه با هم بخندند پس باز پاسخ شان مثبت خواهد بود. «می خواهیم زندگی خوشی داشته باشیم» دیگران هم-حداقل- خواهند گفت تا جایی که به خوشی خود ما آسیب نرسد حاضریم با دیگران خوش باشیم. پس پاسخ اینان هم مثبت است فقط اندک افرادی که دچار بیماری حاد بخل باشند شاید شادی و خوشی دیگران را برنتابند که اینان در شمار خیل مردم به حساب نمی آیند، پس همه خواهان زندگی خوش هستند اما مسئله این است که برای دست یافتن به این زندگی خوش، باید تلاش کنیم. گاه این تلاش برای این که به نتیجه برسد، باید سبک زندگی ما را تغییر دهد. مثل دست یافتن به «هوای پاک» - که به فرموده امام صادق(ع) در کنار آب فراوان و گوارا و زمین  مهیای کشت و کار، از مولفه های زندگی خوش است- برای دست یافتن به آن، در کنار برخی کارها که باید انجام داد بسیاری از کارها را نباید انجام داد از جمله در شهرها، نباید با خودروی تک سرنشین و دودزا و ناسالم تردد کرد. تا جایی که می شود با ناوگان حمل و نقل عمومی رفت و آمد کرد نباید خودروی شخصی را برای یک نفر استارت زد. نباید موتورها را به شکار سلامت هوا فرستاد. نباید در ساخت کار خانه ها و صنایع آلاینده  از نظرات کارشناسان محیط زیست چشم پوشید. نباید بدون برنامه به سفرهای درون شهری رفت. نباید محیط زیست را آلوده و خیلی از نبایدهای دیگر که می تواند هوا را سالم نگه دارد برای خود ما. به ویژه در شهرهایی مثل مشهد که می گویند عامل ۷۰درصد از آلودگی هوای شهر، خودروها هستند و آن قدر این وسایل نقلیه که در خیلی از موارد می شد اصلا روشن نشوند، آلودگی وارد فضای شهر می کنند که گاه به مرز هشدار و حتی بحران می رسیم. حال آن که اگر فقط سفرهای درون شهری خود را مدیریت کنیم، تا حد قابل توجهی از آلودگی هوا کاسته خواهد شد. اگر رفت و آمدهای ضروری را توسط ناوگان حمل و نقل عمومی انجام دهیم باز از حجم آلودگی کاسته خواهد شد و خواهیم توانست در شهری نفس ، تازه کنیم که هوایش، ریه ها را سرب باران نکند پس اگر می خواهیم زندگی خوشی داشته باشیم باید هوای خوبی داشته باشیم...