یک مسجد و این همه شهید
ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

 

قله این جاست
این جا
مسجد جامع خرمشهر
پرچم را
این جا باید به اهتزاز درآورد
بر فراز گنبد مسجد
گلدسته ها
رفعت این گنبد را
اذان می خوانند
رفعتی که
با به خون افتادن هر شهید
ده چندان شده است
مگر صفرهای
سمت راست عدد صحیح
آن را ده برابر نمی کند
و مگر از مسجد
مسجدی که شناسنامه ولایت دارد
عدد صحیح تری می شود یافت؟
و هر شهید
که به تنهایی همه چیز است
ده چندان کردن
ابتدایی ترین توان اوست
که او وقتی از «خویش» فنا شد
در خدا بقا یافت
و همه چیز شد
پس وقتی به رفعت افزون تر از آسمان مسجد
مسجد جامع خرمشهر
به نگاه سلام می کنی
و لب هایت
به صلوات پرشکوه می شود
همه شهیدان را یاد کن
و شهادت را
که در این مسجد
در قامت هر شهید
هزار بار تکرار شده است
مسجدی
که من برایش بدیلی نمی شناسم
و سراغ ندارم مسجدی را
با این همه شهید
که هر کدام
خود شرافت افزای هر زمین اند
و رفعت آفرین هر مکان
این جا محمد
محمد جهان را
هم جان آراست
و هم به جان خویش جهان را
و آن دلاور دیگر
دکتر عبدالرضا موسوی
که نامش خود شعرناب است
و چشمانش
دو خورشید خدا نشان
نیز در همین مسجد
سجده های خویش را به آسمان می فرستاد
و بهروز
بهروز مرادی
بهترین روزهایش را
این جا به مغازله می پرداخت
و دست نوشته هایش
که گرچه شعر نیستند
اما حلاوت غزل ناب را دارند
این جا
رقم می خورد
بهنام محمدی نیز
این جا «نام»، «به» کرد
و مرام نیز هم
تا «محمدی» شد
و به شکوه شهادت
سعادت یافت
در چشمان «حسین»
نیز رازی است
که در این مسجد «فهمیده» می شود
تا دنیا
با قهرمانی بزرگ
به نام جاودانه
«حسین فهمیده» آشنا شود
و اصلاً
هر شهید را
در این مسجد
جایگاهی است
هر چند او در جبهه ای دیگر
به شهادت رسیده باشد
مسجد جامع خرمشهر
مسجد همه شهداست
و رفیع ترین
نقطه این حوالی نیز هم
که فرشتگان را به طواف می کشد
و به سجده نیز هم
سجده ای که طراوت
سجده ملائک بر آدم را دارد
آری سجده باران است این جا
و در باران سجده است
که فرصت قامت کشیدن است
چنانکه گنبد قد می کشد
قله می شود
و باید به اهتزاز درآورد
بر این قله
پرچم را
پرچم عزت را...

ویژه‌نامه - ویژه نامه حماسه‌ای به بزرگی تاریخ ایران - مورخ چهارشنبه 1391/03/03 شماره انتشار 18126
صفحه آخر/پشت جلد