نگاه اجتماعی در مکتب امام حسین(ع)
ساعت ۱۱:۱٧ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ تیر ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:
  

مومن همواره خود را در کلاس درس حس می کند، زندگی انسان عاقل  نیز کلاس درس است.

باید آموخت و با آموخته ها، هم زندگی را روشن کرد و هم افق آن را ارتقا بخشید. این اصلاً در شان یک انسان برخوردار از خرد نیست که نیاموزد و آموخته هایش را به کار نبندد.

عقلانیت ورزی هم تنها به سخن نیست، مردم عیار فهم هر کسی را نه در گفتار که در رفتار او می سنجند چه بسیارند آنانی که در مدح گره گشایی، هزار سخن درمی دهند اما دستانشان اگر گرهی در کار مردمان نیندازد، گرهی نمی گشاید، اما همین دست ها همواره طلبکارانه هم به سوی خداوند دراز می شود.

حال آن که در مکتب امام حسین علیه السلام می آموزیم گره گشایی حضرت رب حکیم، حکیمانه به شرطی گره خورده است که تحقق آن انسان ها را به همیاری و غم زدایی سوق می دهد، ایشان می فرمایند: «هرکس گرهی از مشکلات مومنی باز و مشکلش را برطرف کند، خداوند متعال مشکلات دنیا و آخرت او را برطرف می فرماید» و این سخن را بسان سرمشق باید نوشت، نه تنها بر سر برگ دفتر که تکرارش فقط خط را خوب می کند بل بر سر برگ رفتارها تا زندگی را خوب و همه چیز را زیبا کند و روشن است وقتی آدم ها به این باور برسند که گره گشایی وظیفه ایمانی و عشق انسانی است هم گره های موجود را خواهند گشود و هم دقت خواهند کرد که رفتار و گفتارشان گره در کار کسی نیفکند. آن وقت بسیاری از دلخوری ها، دعواها و جنجال ها شکل نخواهد گرفت که از رفتار به روی کاغذ آید و پرونده های قضایی شکل بگیرد و به مشکل تبدیل شود.

اگر روحیه گره گشایی داشته باشیم، خیلی از مسائل حل خواهد شد و از همه مهم تر «بیماری های زبانی» سلامت انسان ها را از بین نخواهد برد، چه در حوزه اخلاق، زبان از اثرگذارترین هاست، اگر ویروسی شود، سلامت سوز خواهد بود، اما اگر پاک باشد، سلامت ساز، لذاست که وقتی از لقمان حکیم می خواهند بهترین ها را بیاورد، زبان را می آورد و به عنوان بدترین، باز هم زبان را می آورد، چه زبان هم می تواند بهترین باشد و هم بدترین، اگر بهترگوی باشد، بهترین است، اگر بدگوی و عیب جو باشد بدترین، منتها باید در این دنیای پرگفت وگوی، این سخن امام حسین(ع) را همواره، در همه قطعات زمان در نظر داشت که «سخنی پشت سر دوست و برادر خود مگو، مگر آن که دوست داشته باشی که همان سخن پشت سر خودت گفته شود»، پس مراقب باشیم چه می گوییم و قبل از باز کردن دهان، ترازوی انصاف را به کار اندازیم و بسنجیم اگر همین حرف ها را دیگران درباره ما بگویند خوش داریم یانه و با همین ملاک عمل کنیم.

این بهترین داوری است و... حرف آخر، این کلام نورانی امام حسین علیه السلام است که باید ما را در آغاز نگاهی نو به زندگی قرار دهد که؛ «ای فرزند آدم! تو مجموعه ای از زمان ها و روزگار هستی، هر آن چه از آن بگذرد، زمانی از تو فانی و سپری می شود» پس هشدار که سرمایه عمر را جز برای بهتر شدن هزینه نکنی و در قطعات زمانی جز رقم عشق بر دفتر هستی نزنی، این درس امام حسین(ع) است و کاش فرا گیریم و به عمل درآوریم تا زندگی حسینی وار داشته باشیم که زندگی آن حضرت نیز با به رفتار درآوردن همین کلمات نورانی به حیات طیبه تبدیل شده است و امام(ع) راه خوب شدن را نشان می دهند، حالا این ما هستیم که باید نشان دهیم در رهروی، چقدر صادقیم...

خراسان رضوی - مورخ شنبه 1391/04/03 شماره انتشار 18149 /صفحه۷/فرهنگی