عمله فرزندان خویشیم انگار!
ساعت ۱٠:٤۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۳ امرداد ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:
  
عمله شده ایم بعضی هایمان. اگر نگوییم عمله شیطان غفلت، لااقل عمله فرزندان خویش شده ایم. شب و روز کار می کنیم، دست به کوفتن این در و آن کار رنج می دهیم و دسترنجش را اگر امروز تقدیم شان نکنیم در خوش بینانه ترین حالت برای فردایشان ذخیره می کنیم و همه بهره ای که ما از این زحمت و آن انباشت می بریم، لباسی است و خورد و خوراکی که آن را به هر کارگر ساده ای بدهی برای مراقبت از سرمایه انباشت شده قبول نمی کند! تعجب نکنید، یک ساعت بنشینید و با خود حساب و کتاب کنید آیا قصه زندگی ما جز این است؟ می گویید مزخرف است این نوع زندگی؟ بله درست فهمیده اید، مزخرف است. اصلا زخارف دنیا را جمع کردن و نگهبانی دادن برای آن و هیچ بهره ای نبردن، مزخرف است، اصلا زخرف و زخارف و مزخرف از یک ریشه اند، از «زر» از همانی که برای انباشت آن یا معادل ریالی یا ملکی آن خود را به هر دری می زنیم و پای -گاه- به هر راهی می گذاریم.عمله شده ایم، بعضی هایمان، اگر نه برای شیطان غفلت، لااقل برای فرزندانمان، تلاش می کنیم، شبانه روزی اما بهره ای که باید برای خویش برنمی گیریم، حظی نمی بریم. حال آن که شرط عقل و انصاف این است که برای خود هم سهمی برداریم، سهمی که برای امروز و فردا و فرداها و حتی قیامتمان هم ماندگار بماند و سهم های ماندگار دقیقا همان هایی است که در راه خداوند برای دستگیری از نیازمندان کمک می کنیم و در روایات نیز از آن چه ایثار می شود به عنوان «ماندگار» یاد می شود و آن چه به ظاهر نگه می داریم به واقع از دست می رود. این هم اصلا عاقلانه نیست پس بیاییم عاقلانه برای خود از دسترنج خویش سهمی برداریم و ماندگارش کنیم و همواره در سایه این ثروت ماندگار خویش بیاساییم و از آن لذت ببریم بکوشیم تا عارفانه و مومنانه، لذت را برای خود جوری تعریف کنیم که دیگران هم در آن شریک باشند و از آن لذت ببرند و این نیازمند نگاه فریدونی است و نیازمند دست هایی که به دهش و صد البته داد و گره گشایی عادت دارند. دست هایی که وقتی فرد از پا افتاده ای را می بیند او را از زمین بلند و تا ایستادگی همراهی می کند. خدا کند دست های ما چنین جوهر و جوهره ای داشته باشد و ما را اندیشه ای در سر باشد که سر سربلندی داشته باشیم و با درک درست و عمل دقیق حق گفته ها به «بندگی» برسیم و از همه قیود تعلق و از عملگی برای غیر خدا، رها شویم....
 
خراسان رضوی - مورخ دوشنبه 1391/05/23 شماره انتشار 18192 /صفحه۶/جامعه