به من تکیه بده برادر!
ساعت ۱٢:۳۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:
 

به من تکیه بده برادر! به من تکیه بده! این کلمات یک رزمنده بود که از دوست خسته خود می خواست تکیه اش را از ماشین کنار خیابان بردارد و به او تکیه دهد. وقتی دوستش می پرسد چرا؟ می گوید تو که از صاحب خودرو اجازه نگرفته ای. شاید راضی نباشد. حق الناس است. باید مراقب حق الناس بود ... آن رزمنده با این حساسیت در تحفظ از حقوق مردم، به حق خویش که شهادت بود رسید تا شهید پیشوند نامش شود. نامی که کندی ذهن آن را از یادم برده است اگرچه فرق نمی کند نامش محمد باشد یا علی، سیاوش یا آرش، مهم این است که او شهید شده است و این رفتار نیز سیره خیلی از شهدا بودکه اگر نبود، تن پوش شهادت زیبنده جانشان نمی شد و سعادت خویشاوندی حضرت خداوند را نمی یافتند، آنان که به انتخاب خداوندی رسیدند خود نیز راه خداوند را انتخاب کردند و بر آن غیور بودند شهدا نه تنها چشم به مال دیگران نداشتند که به غیرت از آنچه از آن دیگران بود حراست و حق الناس را همواره رعایت می کردند یادم هست بسیاری از رزمندگان حتی در مصرف تیر نیز چنان دقت می کردند که مبادا با شلیک بی هدف تیرها، به بیت المال مسلمین آسیب برسانند. آری، خدا، ساده کسی را برای خویش انتخاب نمی کند، ساده عاشق کسی نمی شود، ساده عشق کسی را نمی پذیرد، ساده جانشین کسی نمی شود، ساده دیه کسی نمی شود. شهید باید بود تا پسند خدا شدنه چونان ما مدعیان که وقتی می خواهیم پنجره ای را هم پاک کنیم دستمالمان چنان آلوده است که همه چیز را خراب تر می کند. وقتی می خواهیم با فساد مبارزه کنیم. یادمان می رود اول باید از خودمان شروع کنیم تازه مبارزه هم درحد شعار است، بگذریم روزگار آنانی که شهیدگونه زندگی می کنند سعادتمندی است اما ما خدا می داند چه عاقبتی خواهیم داشت، چند روز پیش یک پیامک دریافت کردم از یک رزمنده دفاع مقدس، از بچه های اطلاعات و عملیات لشکر ۲۱ امام رضا(ع) با این مضمون که؛ یادش به خیر زمان جنگ هر روز می شنیدیم فلانی پرکشید فلانی شهید شد، فلانی هم رفت اما امروز می شنویم فلانی آلوده شد، فلانی اختلاس کرد، فلانی دچار فساد شد... چه تلخ است این اوضاع کاش برگردیم به فرهنگ دفاع مقدس، برگردیم به روزگاری که اگر کسی به غفلت به خودروی مردم تکیه می داد هشدارش می دادیم و شانه به زیر بار خستگی اش می دادیم تا - خدا نکرده- باعث بارشدن حق بر ذمه او نشویم، کاش امر به معروف و نهی از منکر به فرهنگ رفتاری ما تبدیل می شد تا مراقب هم بودیم و کاش خودمان، هرکدام به محاسبه نفس می پرداختیم و از خویش حساب می کشیدیم و کارنامه اعمالمان را روزانه بررسی می کردیم و نمره می دادیم و دچار غفلت نمی شدیم. کاش بیشتر مراقب حق الناس بودیم، کاش...

خراسان رضوی - مورخ پنج‌شنبه 1391/06/09 شماره انتشار 18205 /صفحه اول و۷/فرهنگی