پاسخ بدی در مکتب امام صادق(ع) خوبی است
ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٢ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

 

همچنان که نمازمان امام محور است، زندگی ما در همه شئون هم باید امام محور باشد و در این زندگی دنیایی که شیطان قسم خورده برای فریب انسان ها، حتی از مخلصان هم دندان طمع و چشم خواهش برنمی دارد. باید بکوشیم، نگاه  مان همواره قبله جو و رفتارمان با عمل درست، قبله نما باشد. زندگانی چنین - به قاعده- پر از بایدها و نبایدها خواهد بود. «باید»هایی برای اعتلای بایستگی ها در فکر و ذهن و گفتار و رفتار و «نباید»هایی برای پیراستن پندار و گفتار و رفتار از آلودگی ها و نازیبایی ها.

این بایدها و نبایدها را، انسان امام محور و جامعه امام محور باید از کلام روشن و سیره پرشکوه ائمه فراگیرد و به عمل درآورد تا فرد و جامعه ای شکل بگیرد که لبخند رضایت را بر لبان امام (ع) بنشاند و «کونوا لنا زینا» را تحقق بخشد. شیعگی هم جز این معنا ندارد، یعنی هم عبادت و هم عبودیت در اوج، یعنی نسخه برداری رفتاری از کلام امام، یعنی زندگی بر مدار ولایت، یعنی درمان دردها را در کلام امام یافتن و با عمل به آن به سلامت رسیدن، یعنی وقتی امام صادق(ع) می فرمایند: «مسلک ها و مذهب ها شما را نبرند، به خدا سوگند به ولایت ما نتوان رسید جز به پارسایی و کوشش [مومنانه] در دنیا و یاری دادن به دیگران برای خدا و ...

کسی که به مردم ستم کند شیعه ما نیست». پس باید بدانیم، ولایت تنها به گفتن نیست، شعار نیست تا آن را بر زبان آورد و فریاد کرد و نتیجه گرفت. ولایت بالاتر از مناسک، سبک زندگی است. بالاتر از شعار، شعور و شخصیت انسان است و کسی می تواند از ولایت سخن بگوید که خود را با محور ولایت و امامت تعریف کرده باشد. پارسایی پیشه کند، چشم از دنیادوستی برگیرد و دست بشوید از زخارف دنیایی و در عین تلاش برای آبادانی دنیا برده دنیا و فزونخواهی نشود. بلکه تلاشش در این مسیر باشد که حضرت خداوند خود فرمود که من آب و زمین را آفریدم و عمران و آبادانی آن برعهده شماست، یعنی تلاش برای زندگی و دنیا هم جانمایه عبودیت داشته باشد، این درس ولایت و خواست ائمه است. امام صادق (ع) که با مکتب سازی در حوزه های علوم مختلف، مذهب تشیع را نیز امامت و مدیریت فرمودند، می خواستند انسان پرورش دهند، انسانی متعالی و متخلق به اخلاق اولیاء ا... انسانی که هدف بعثت همه پیامبران و مخصوصا پیامبر خاتم (ص) اکمال اخلاق اوست لذا علاوه بر حوزه های دانش و معرفت، مراقب اخلاقیات انسان در همه عصرها و نسل ها بودند که اگر به احادیث ایشان جان یابیم جامعه و جهان  ما نیز «جنان» خواهد شد. این کلام امام صادق(ع) است که «با کسی که از تو بریده بپیوند، به آن که از تو دریغ کرده، ببخش. با کسی که به تو بدی کرده، نیکی کن. به کسی که دشنامت داده سلام ده. در حق کسی که با تو دشمنی ورزیده،انصاف روا دار. کسی را که بر تو ستم کرده است ببخش، همچنان که دوست داری از تو گذشت شود، به عفو خدا از خودت عبرت گیر، آیا نمی بینی که آفتابش بر نیکان و بدان، هر دو، می تابد و بارانش نیز بر هر دو می بارد؟ ... » خب اگر همین یک حدیث، به رفتار تبدیل شود آیا بوی بهشت را در همین جهان استشمام نخواهیم کرد؟ حیف نیست جامعه ای که چنین امامی دارد در آتش اختلاف و قهر و کین بسوزد و شیطان را خوشحال کند؟ ... بگذریم. زندگی ما باید مثل نمازمان امام محور باشد تا حق ولایت ادا شود...

خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1391/06/21 شماره انتشار 18215 /صفحه اول و ۷/فرهنگی