نام «رضا» رمز زندگی مومنانه است
ساعت ۱۱:٢٩ ‎ق.ظ روز شنبه ۸ مهر ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:
 

یکی از برجسته ترین درس های امام هشتم به ما، در نام روشن حضرتشان تجلی یافته است. در نام مبارک «رضا» و در رسیدن به فهم «رضاً برضائک» که به شکوه «تسلیما لامرک» هم پیوند می خورد و به عین توحید و جوهره عشق می رسد که «لا معبود سواک» کلام کسانی است که در کلاس «رضا» به اوج رسیده اند. این چنین بندگانی به یقین رسیده، یقیناً از معرفت سرشارند و در گفتار و رفتارشان نشانه های خداست و نگاهشان نیز چنان از زیبایی سرشار است که جز آن نمی بینند چه باور دارند، عالم جمله آیات خداوند است و آیات همه زیباست. نازیبایی هایی که هست نه ذاتی، که عارضی است. رنگی است که شیطان بر گوشه ای از زمین و زمان و جان آدم ها می کشد. این رنگ ها هم دائمی نیست اهل رضا هم این را می دانند و برای زودتر پاک شدن زمین و زمان از لوث آن تلاش می کنند. شاگردان مکتب رضوی خوب می دانند آن چه می تواند مورد طمع شیطان و حتی چراگاه ابلیس شود، اخلاق آدمی است لذا همواره مراقب هستند جوری رفتار نکنند که لبخندآور شیطان شوند، برای دریافت «بهترین شکل بودن» نیز در کلام و سیره و سنت ائمه معصومین(ع) به جست وجو می پردازند، راه را می یابند و می روند، لذاست که پیروان حقیقی ائمه همواره بهترین رفتار را دارند و بذر بهترین ها را هم می کارند و هر چه نزدیکی شان بر ائمه از حیث معرفت و حتی جغرافیا بیشتر باشد، این زیبایی ها نمایان تر است و شاید هم بتوان گفت هر چه زیبایی در رفتارها شکوفاتر باشد، به ائمه نزدیک ترند، فرقی نمی کند، مهم این است که با تاسی به رفتار ائمه خود را زیبا کنیم تا به مرتبتی برسیم که ما را زینت ائمه بخوانند و خدای نکرده، ناممان ننگ آور مکتب نباشد. بگذریم، باید راه را یافت باید در کلام ائمه هم راه یافت و باید در منش «رضا» صراط مستقیم را پیدا کرد و پیمود و باید اول از همه خود را شناخت چه امام رضا(ع) می فرمایند «بالاترین درجه عقل، خودشناسی است» پس با خودشناسی، به بالاترین درجه عقل برسیم، آن وقت، عاقلانه به اصلاح رفتار خود خواهیم پرداخت که وقتی با عقلانیت به انتخاب برسیم بدان التزام بیشتری خواهیم داشت. این کلام معرفت آموز حضرت شمس الشموس است که «خوش خلقی دو گونه است؛ فطری و اختیاری و صاحب خلق خوش اختیاری برتر است» چون اول بر بدخلقی برای رضای خدا چیره می شود و باز برای رضا، خُلق خوش می کند، تا خلق از دست و زبان او به آسایش باشند چه «در ترازوی اعمال، هیچ چیز گرانسنگ تر از اخلاق نیکو نیست» این کلام حضرت علی بن موسی الرضا(ع) توجه مان می دهد که باید اخلاق، نیکو کرد و نیکو داشت که اصلاً فلسفه بعثت، تعالی و اکمال اخلاق است و فلسفه خلقت که بر اساس کلام خداوند، «عبودیت» است، نیز با اخلاق نیکو کامل می شود والا رذائل اخلاقی چون کبر و غرور و خودپسندی، آدمی را به «خودپرستی» و تفرعن می کشاند که برخلاف مسیر عبودیت است. پس اخلاق نیکو کنیم و به آن چه براساس حکمت و مصلحت و مشیت الهی برایمان تقدیر می شود «رضایت» دهیم تا پیرو خوبی برای امام رضا(ع) باشیم....

خراسان - مورخ شنبه 1391/07/08 شماره انتشار 18229 /صفحه۱۸/رضوان