امروز همه بهشت دعوتيم
ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٦ بهمن ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:

«قرار خوبان»، امروز در «بهشت» شهرها و روستاهاست تا «وصل نيکان» يک بار ديگر شکل بگيرد و شاهدان و شهيدان در شهودي تازه، راز «مانايي» و «ناميرايي» افشا کنند و شاهدان بر سجاده‌هايي که سنگ قبر شده است ترانه ، آيه و گل ببارند و سرها را به احترام سر دارها فرود آورند و سرفرازان شهيد ادامه راه را با سرانگشت نور، نشان دهند.
امروز، در بهشت شهداي همه شهرها، «شهد» مي‌چشانند و «شهود» مي‌بخشند. اين درست که هر کس از اين وادي نور به اندازه ظرفيتش جام برمي‌گيرد اما هيچ دستي خالي و هيچ نگاهي بي‌تماشا و هيچ لبي، خشک باقي نمي‌ماند پس هر کس پاي رفتن دارد پاي به راه بگذارد و آناني که زخمي در پا خليده دارند يا «شرم حضور» آنها را از رفتن باز مي‌دارد، در دل خود به زيارت شهدا بروند. لااقل هنوز بايد گوشه‌اي از قلب‌هامان پاک و مطهر مانده باشد که بتواند خاک پاي شهيدان شود.
اين درست که شرمنده‌ايم. اين درست که به قصور و تقصير درمانده‌ايم اما همانطورکه خدا فقط خداي آدمهاي خوب نيست و نگران چون ما در راه ماندگان هم هست، شهيدان که خليفه عشق خدايند و مظهر شئون او، برادران ما هم هستند. اين درست که ما آنها را يوسف‌وار به چاه فراموشي سپرديم اما آنها يوسف هستند و دريغ که يوسف برادران گناهکارش را فراموش کند. از کرامت الهي يوسف بدور است نبخشد برادرانش را مخصوصا اگر در نگاهمان شرم حضور را هم بخوانند. باور کنيم آنها مثل ما فراموشکار و غفلت‌زده نيستند، آنها شاهد هستند و نگران ما دل دريايي‌شان اگر متلاطم مي‌شود به خاطر ماست. مايي که قرار بود نگهبان شهادت باشيم و پاسبان سبزانديش حريم سرخ شهيدان. اما آنها که مثل ما نيستند، در باغستان نگاهشان فرصت گل شدن هر خاري «وصل» و«مل» شدن هر «سرکه‌اي» و طلا شدن هر سکه‌اي وجود دارد. درياي وجودشان هم آنقدر کرانه دارد که هر «بي‌قراري» در آن «قرار» گيرد.
آنها از خداي خويش آموخته‌اند که حتي منتظر گنهکاران باشند و چشم به راه آناني که از راه پشيماني باز مي‌آيند. آنها ما را مي‌پذيرند، بالاتر از اين آنها منتظر ما هستند. با شاخه‌اي گل به ديدارشان برويم که گل را آبرو بخشيده‌اند.
امروز، بعدازظهر، قرار همه خوبان، بهشت شهيدان