امروز هم حسين(ع) را ياري کنيم
ساعت ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:

عشق بار عام داد و سطان عشق، حسين(ع) جان‌هاي شيدا را شوري دوباره بخشيد. در واقعه‌اي مبارک قطراتي از باده عاشورا در جان‌ها افتاد تا جهان عطر حسين بگيرد و با نام او بزرگ شود که بارها گفته‌ايم در باور ما کوچک کسي است که يا حسين نگفته و در فهم بزرگي حسين بالغ نشده باشد. اما مردم خوب ما از هر گروه و طبقه، فهم خود را نشان دادند و يا حسين گفتند و هر کدام به زبان و بياني به وصف حسين، همت گماشتند چنين بود که صدها خيمه افراشته شد و حسينيه و مسجد و حتي منزل آراسته گشت تا جريان عاشورا در زندگي مردم را شتاب دهد. صدها جايگاه به پذيرايي از عزاداران آقا پرداختند و در يک اقدامي تازه، هزاران خودرو از انواع و مدل‌هاي گوناگون به زيور شعارهاي عاشورايي آراسته شد تا در حرکتي سيال، پيغامبر نهضت کربلا باشند. در اين اقدام قشنگ، شعارهاي زيبا، نهايت عشق به کربلا را به تماشا گذاشتند و گروهي، به يادآوري «حماسه» عشق همت کردند. بعضي هم کوشيدند، پنجره دل‌ها را به سوي کوچولوهاي بزرگ عاشورا باز کنند و کبوترها را به پرواز درآورند. بعضي‌ها هم عمق اعتقاد خود را به کربلا نشان داده بودند و اينها شکوه محرم امسال را مضاعف کرد. اين شکوه، زماني هم مي‌تواند به «فر» جاودانه تبديل شود که در کنار نوشتن بر «خودرو»، بر جان خود هم نام حسين را نقش کنيم و در کنار به اهتزاز درآمدن «علم»ها، «عمل» ها را هم بپيرايم... از اينکه بگذريم، گاه در ميان اين خودرو نوشته‌ها، شعارهايي چشم را مي‌آزرد و جان را زخم مي‌زد که دقيقا برخلاف تعاليم حسين بود. حسين آمده بود تا در امتداد رسول‌ا...اخلاق ما را به کمال و خودمان را به کرامت برساند و از ما انسانهايي بسازد، در قواره خليفة‌ا...، اما اين شعارها، هر چند نسبت به خيل ابراز ارادت‌هاي عاشقانه و منطقي اندک است اما در هر حال چيز ديگري بود، سست و سخيف و زشت که اگر نگوئيم عامدانه نوشته شده بود تا اين حرکت قشنگ را تحت‌الشعاع قرار دهد، لااقل مي‌توانيم بگوئيم، ناآگاهانه، کساني ابزار خناسان شده بودند، به اين شعار دقت کنيد «هر که مي‌خواد هر چه بگه/ من سگ کوي زينبم» آيا اين کلام در تعارض و تضاد با آموزه‌هاي انسان‌ساز عاشورا نيست؟ باور کنيد و باور کنيم زينب وحسين، سگ نمي‌خواهند، بلکه مردمي مي‌خواهند در اوج انسانيت، کربلا، سرداراني مي‌خواهد، بزرگ مردماني که آبروي زينب و حسين باشند و عاشورا، انسان، که فخر عالم گردند. پس جمع کنيد اين شعارهاي مسخره بازي را که آبروي دين و مذهب و ملک و ملت را مي‌برد. ما پيرو آن امام بزرگي هستيم که وقتي در مدائن گروهي به دنبال موکبش دويدند و در پاسخ چرايي او گفتند ما به پادشاهانمان چنين احترام مي‌گذاريم، فرمود، من پادشاه نيستم و کرامت انساني شما هم بالاتر از اين حرف‌ها و کارهاست. ما مدعي هستيم که شيعه هستيم، پيرو ائمه‌اي که ما را «انسان» مي‌خواستند و نه چيز ديگر. از ما مي‌خواستند به گونه‌اي عمل کنيم که «زينت»آنها باشيم نه مايه «شرمساري»شان. اما حالا عده‌اي چنين هوس‌هايي مي‌کنند، که آقايان، حضرت زينب، نه «گله‌اي» دارد که «سگ» بخواهد و نه «گلايه‌اي». بي‌بي دو عالم، «ياور» مي‌خواهد تا حسينش را «ياري» دهند. «سرباز» مي‌خواهد تا حرمت «سرهاي برنيزه» رفته را نگاهدارند. «مرد ميدان» مي‌خواهد تا در هميشه زمان، ميدان «خالي» از مردان نباشد. حضرت زينب «شهيد» مي‌خواهد تا هر روز بر مدار «عاشورا» بچرخد و هر زمين عطر «کربلا» داشته باشد. امام حسين انسان مي‌خواهد، «خليفة‌ا...» که «ثارا...» ياور باشد. «هل من ناصر ينصرني» حسين را فقط انسانها مي‌توانند «لبيک‌گو» باشند، حالا کنار اين خبر بگذاريد که يک طلبه جوان مي‌گفت: هيئت «چهارپايان عزادار» در فلان شهر هست و «سي‌دي»هاي رفتارهاي خلاف شرع و عرف و قانون گروه‌هايي با عنوان عزادار در شهر پخش مي‌شود که موجب وهن اسلام و تشيع و عزاداري است و هنگامي که خبر مي‌رسد در گوشه‌اي ديگر از اين ملک، باز «قمه‌زني» انجام شده است، نمي‌توانم ردپاي «شيطان» و دست توطئه‌گران عليه «مذهب ناب ائمه» را نبينم. حالا سي‌دي‌هاي آنچناني موجب وهن عزاداري شده است و فرداست که تصاوير نوشته‌هايي از جنس که حرفش رفت هم روي شبکه‌هاي اينترنت برود و دشمنان اهل بيت صدا در دهند که ببينيد اينها چه جور موجوداتي هستند؟ آن وقت ما چه جوابي داريم؟ برويد اگر عاشق حسين هستيد راه و رسم امام را بايد بگيريد. برويد و برويم و وظيفه خود را در عاشوراي امروز بازآموزيم و به عمل در آوريم و حداقل مشابه انبوه شيعيان ديگر عشق خود را با وهن آلوده نکنيم. برويم و انسان باشيم، سرداري براي سپاه حسين، نه سگي براي قافله ... و در يک کلام حسين(ع) و زينب(س) و سجاد(ع) و کربلا و عاشورا و حضرت مهدي)عج) ياور مي‌خواهد، نه چيز ديگر. پس بياييم و کار زيباي عاشقان حسين را خراب نکنيم و حرفي خلاف آموزه‌هاي دين نزنيم و چهره منور شيعه را در منظر ديگران مشوش نکنيم.