وحدتو...
ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

يادداشت   (05/02/84)
زمين و زمان به نام نامي محمد مفتخر شد به گاه هفدهم ربيع و با تراوا شدن چشمه‌اي پرفيض به نام ماناي جعفر صادق، انسان به کمال رسيد وجمال وجلال خداوندي جلوه‌اي ديگر يافت. دشت ايمان سبز شد، گلهاي يقين شکفتند و عيد درعيد شد تا زمين بار ديگر از آسمان رفيع‌تر خود را به تماشا بگذارد وفرزندان آدم فرشتگان را در حسرت يک نگاه خود بگذارند. گفتم رفعت، کسي در من خواند، رفيع‌ترين جاي عالم، درست همانجايي است که رسول‌الله و امام صادق پاي مي‌گذارند و سعدترين زمان هم درست همان لحظه‌هايي است که آنها نفس مي‌کشند. بزرگترين و زيباترين خلق خداوندي هم انسانهايي هستند که در ايمان به اينان بزرگ شده‌اند. و ما همه زيباييهاي عالم را رهين نفس آنها داريم که هرنفسي که مي‌کشند ذکر خداست و راز شکوفايي بهار. هفدهم ربيع، عيد ميلادي است که نقطه اوج هفته وحدت هم هست. اهل سنت 12 ربيع را زادروز رسول مهرباني مي‌دانند و شيعيان براين باورند که ذات مقدس حضرت رسول درهفدهم ربيع زمين و زمان را به ولادت خويش مفتخر کرده است و امام راحل و روشن‌انديش امت، حضرت روح‌الله اين ايام را هفته وحدت ناميدند تا برادران هم دين، همدل شوند و بدانند اين روز يا آن روز فرقي نمي‌کند، مهم اين است که «امروز» به آيين محمد عمل کنيم. امروز در کنار هم نگهبان غرور و هيمنه پيروان رسول مکرم باشيم. مهم اين است که بدانيم يک دست هرگز صدا ندارد. حتي اگر هزار بار در دل آسمان رها شود اما اين دستها با هم هستند که مي‌توانند چنان به جهان صلا در دهند تاهمه به صلاة و صلوات روي آورند. مهم اين است که ما همه دريابيم، يک شاخه را به تکاني مي‌شکنند اما اگرهمه شاخه‌ها کنار هم باشند، هرگز شکسته نمي‌شوند و آدمهاي کنار هم نيز شکست نمي‌خورند. ما مسلمانان حتي اگر دشمن هم نداشته باشيم که از قضا کم نداريم و چنگال آمريکا و اسرائيل هر روز بيش از گذشته در پيکره امت اسلامي فرو مي‌رود. حتي اگر همه با ما از در صلح درآيند، باز براي پيشرفت و توسعه نيازمند همراهي وهم‌رايي وهمکاري و وحدت هستيم. براي هدف مشترک، منافع مشترک. هيچگاه هم مراد ما از وحدت دست شستن پيروان اين مذهب يا آن مذهب از اعتقادات خود نيست بلکه وفاق بر محور مشترک اسلام و قرآن است. اختلاف در نگرش را به سان اختلاف در صورت بدانيم که هيچگاه ما را از هم جدا نمي‌کند. کنار هم باشيم و با هم تلاش کنيم که قرآن همه ما را به خطاب «واعتصموا بحبل‌الله جميعا و لاتفرقوا» گرامي داشته است. خدا همه مارا خوانده است. ما هم همه بشنويم که به اين شنيدن همه محتاج‌تريم. زندگي امروز هم اين احتياج را به روز به ما مي‌نماياند. پس با هم باشيم. مخصوصا دراستانهاي خراسان اين وحدت مي‌تواند زيباتر، هدفمندتر و سامان‌يافته‌تر باشد، چرا که در کنار همه مسائل اعتقادي يک تکليف ملي هم بر شانه ما استوار شده است، حراست از مرز ايران بزرگ و براي اين مهم نيز با هر مذهب ومرام و زبان بايد کنار هم باشيم. کنار هم، بسان «بنيان مرصوص» که هيچ خصمي را مجال تند نگاه کردن به اين سوي مرزهم نباشد. همه بدانيم، اينجا ايران است و بدانند چشمان ناپاک که اينجا بيشه شيران است، بيشه شيران،