از صفر تا صد
ساعت ۱۱:٥٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

تيمي که قبل از بازي، زمين را ترک کند، سه بر صفر بازنده مي‌شود. اين قانون بازي است. در زمين سياست که برخلاف زمين فوتبال سبز و صاف ويکدست نيست هم به نوعي اين قانون اعمال مي‌شود. امتياز را وسط زمين و پس از 90 دقيقه بازي مي‌دهند، هيچ کس به يک تيم هرچند قوي در خيابان امتياز نمي‌دهد. پس براي گرفتن سه امتياز بايد در زمين ماند، جوانمردانه مبارزه کرده و پيروز شد. اين را عرض کردم تا به صراحت بگويم، راه گذار به دموکراسي، انتخابات است، درست از صندوق‌هاي راي و نه از خيابان، آنها که مي‌خواهند مردم را به جاي صندوق‌ها به خيابانها بفرستند براي جامعه، خواب خوشي نديده‌اند. البته اين را هم بايد تصريح کرد که آناني که با دستکش آهنين بوکس کنار ميز شطرنج مي‌نشينند هم درست به اندازه آناني که قبل از بازي، ميدان مسابقه را ترک مي‌کنند مقصرند، حتي بيشتر. سياست، ميدان فکر است، نه مشت، عرصه مشق است، نه جنگ. آنها که اين دو فضا را قاطي مي‌کنند، هزينه مردمسالاري ديني را به اندازه‌اي بالا مي‌برند که گروهي راه خود را جدا کنند و گروهي بگويند که بابا ما سالاري نخواسته‌ايم، بالا غيرتا اندکي هم ما را ببينيد، معلوم است که هر دوي اين گزينه‌ها راه به خطا مي‌برد. آنها که از زمين بيرون مي‌روند بازنده مي‌شوند و آنها که منفعل شده و به سکونشيني دلخوش مي‌کنند هم هزينه سنگين حذف عنصر پويايي از کشور و به فعليت رساندن ظرفيتهاي يک ملت را روي دوش مملکت مي‌گذارند هزينه‌اي که جبران‌ناپذير است. بايد زمين بازي را به گونه‌اي فراهم کرد و زمينه مسابقه را جوري برنامه‌نويسي کرد که در فضايي عادلانه نتيجه بازي در زمين مشخص شود، نه اينکه گروهي، با دوپينگ وارد ميدان شوند، گروهي به سوتهاي جهت‌دار داور دلخوش کنند وجمعي، به سکوها بروند و جماعتي نقشه برهم زدن اساس بازي را در سر بپرورانند. سياست، بازي ظريفي است و بازيگران ژرف‌انديش و باريک بين هم مي‌طلبد در اين بازي براي سطح‌انديشان، زمخت‌باوران و درشت‌بينان جايي نيست. زبان سياست هم زبان «نسبيت» است، نه «جزميت» زبان از «صفر تا صد» است، نه صفر يا صد، زبان رنگ‌هاي گوناگون است، نه سياه يا سفيد بايد کساني را وارد بازي کرد که بدانند بين صفر تا صد، نود و نه عدد ديگر وجود دارد.