چقدر به حقوق هم احترام مي‌گذاريم؟
ساعت ٢:٥۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ تیر ۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

  
...«حق مردم» فقط «پول » نيست که « بخوريم»‌يا «نخوريم» تنها با اينکه از ديوار خانه مردم بالا نمي‌رويم نمي‌توان گفت به حقوق مردم تعدي نمي‌کنيم. اگر به روي کسي دشنه نمي‌کشيم و تازيانه ستم نمي‌زنيم نمي‌توانيم مدعي بشويم بيدادي روا نداشته‌ايم. روابط اجتماعي در زندگي شهري و حقوق شهروندي، ما بسياري اوقات مورد تعدي قرار مي‌گيريم. حال آنکه فرد متجاوز شايد چنين قصد و نيتي و حتي احساسي نداشته باشد اما کنش‌ها و واکنش‌ها مثل آتش هستند که «با نيت»‌يا «بي‌نيت»‌و حتي با قصد خير هم که افروخته شوند، خاصيت سوزندگي خود را دارند و «مي‌سوزانند»‌هم، پس بايد مواظب بود آتشي افروخته نشود بايد مواظب بود،
به کوچه و خيابان که نگاه مي‌کنيم اغلب اوقات شاهد ناديده گرفتن حقوق مردم توسط افراد گوناگون هستيم. گاه حقوق جامعه به شکل‌هاي متفاوت زيرپا مي‌رود. مثلا دقت کرده‌ايد که وقتي مي‌خواهيد از پياده‌رو عبور کنيد اما يک خودرو، موتورسيکلت توقف کرده است يا مغازه‌داري وسايلش را بيرون گذاشته و يا کسي بساط پهن کرده است و بدين شکل، حق شما را مبني بر عبور سهل و آسان از پياده‌رو را ناديده گرفته بدون اينکه احساس کند پا روي حق شما گذاشته است؟
حال آن که ما وفق آموزه‌هاي اسلامي، حق نداريم در معبر عمومي، حتي نماز اقامه کنيم چه رسد به کار ديگر، پياده‌رو، حق همه عابران پياده است و همه بايد بتوانند از اين حق به صورت سالم استفاده کنند. داشتن فضاي بهداشتي حق همه است. اما بعضي راننده‌ها، با بوق‌هاي بياباني در خيابان به اين حق احترام مي‌گذارند، بعضي موتورسوارها، با تک‌چرخ به روح و روان جامعه مي‌تازند و بعضي‌ها با دزدگير و رهزن باعث سلب آرامش مردم مي‌شوند... آنها که اين وسايل را ندارند با بلندگوي نمکي، اين هم نباشد با داد و بيداد و خنده‌هاي آنچناني. تعجب نکنيد. اين مسائل را هم کوچک نپنداريد از همين مسائل کوچک مشکلات بزرگ شکل مي‌گيرد. مگر يک بذر چقدر است که به بوته‌هاي بزرگ وحتي درخت تبديل مي‌شود کنش‌ها و واکنش‌هاي اجتماعي هم به مثل حکم بذر را دارند براي استرس، فشارهاي عصبي، بيماري‌هاي روحي و رواني و حتي جسمي،
بازهم عرض مي‌کنم، تعجب نکنيد، اما آيا تاکنون از خود پرسيده‌ايد چرا جامعه، از سلامت کمتر برخوردار است و چرا به رغم توسعه رفاه، نشاط روي منحني فقر حرکت مي‌کند؟ آيا دقت کرده‌ايد چرا روزگار بسياري از مردم ما خوش نيست؟ همه اين مسائل را وقتي واکاوي مي‌کنيم جاي پديده ناديده گرفتن «حق» را به وضوح مي‌بينيم.
به روشني هرچه تمامتر،
آنکه بهداشت رواني جامعه را هدف مي‌گيرد، آنکه حق مردم را در برخورداري از فضاي بهداشتي و محيط سالم ناديده مي‌گيرد، چيزي از آنکه از ديوار بالا مي‌رود يا به کمين، راهي را قطع مي‌کند، کم ندارد.
رونده بر ديوار مردم، حق فيزيکي و مال مردم را مي‌برد و متعدي به حقوق رواني مردم حق معنوي آنها را. حالا قضاوت با شما که کداميک مستحق مکافات بيشتري هستند؟،
از اين گذشته نهاد و سازماني هم که حقوق مردم را به افراط و تفريط به تعدي يا ندانم‌کاري، ناديده مي‌گيرد هم بايد پاسخگو باشد. حالا از اين منظر شهرتان را مورد مطالعه قرار دهيد. به خيابانهاي شهر برويد مخصوصا به مناطق پرتعدد مشهد، مثل خيابان دانشگاه، چهارطبقه، گاز، بهار، سيمتري طلاب و... چقدر به حق هم احترام مي‌گذاريم؟،