بهداشت فردي، احترام جمعي
ساعت ۱٢:٠٢ ‎ب.ظ روز جمعه ٧ امرداد ۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

نگاهي به رفتارهاي اجتماعي (19)                                                     تميزي هم از ايمان است و هم نشان شخصيت و هم نشانه اهميت دادن افراد به خود،ديگران و جامعه. فردي که تميز زندگي مي‌کند و در حوزه شخصي تميز مي‌پوشد، هم به خود احترام مي‌گذارد و هم به ديگران، در تعاملات اجتماعي هم به مراتب موفق‌تر از کسي است که مبادي آداب نيست و رها از قيد و بند هنجارها «هرجور» که «مي‌خواهد» رفتار مي‌کند. شهروندي در تماس با صاحب اين قلم از عدم رعايت بهداشت فردي و اجتماعي برخي افراد شکوه داشت او مي‌گفت. به برخي ادارات که مراجعه مي کنيم، يا در مواجهه با افراد درکوچه و خيابان يا هرجاي ديگر که مجبور بشويم چند دقيقه‌اي با آنها همکلام بشويم، گاه بوي دهان بعضي افراد، همان چند دقيقه را بدتر از جهنم مي‌کند.
اين افراد حاضر نيستند «مسواک» بزنند يا بيماري «لثه» خود را مداوا کنند. شايد هم اصلا متوجه ماجرا نمي‌شوند شايد هم برايشان مهم نيست، حال آنکه براي افرادي که با آنها طرف گفتگو قرار مي‌گيرند عذاب‌آور است اين وضعيت...
ديگري هم مي‌ناليد که در محيط‌هاي عمومي، بوي تند عرق پاي بعضي از افراد، نشستن در آن محيط را عذاب‌آور مي‌کند. او معتقد بود يکي از جاهايي که ما بايد حقوق همديگر را رعايت کنيم همينجاست و با رعايت بهداشت فردي به حقوق خود و ديگران احترام بگذاريم.
سومي هم مي‌گفت بعضي‌ها چنان غذا مي‌خورند که ديگران را از غذا خوردن مي‌اندازند، او معتقد بود افرادي که ريزکاري‌هاي زيست‌جمعي را ندانند و يا بدان عمل نکنند هرگز از پس‌کارهاي بزرگ برنخواهند آمد. راست هم مي‌گفت. وقتي به اين افراد نگاه مي‌کني، متوجه مي‌شوي که واقعيت ماجرا همان است که آن شهروند نکته‌سنج مي‌گفت...

چهارمي هم معتقد بود از آنجا که در مواجهه با جامعه، «ظاهر» افراد، اولين چيزي است که جلب توجه مي‌کند، لذا بخش اعظم شخصيت افراد، با نحوه پوشش فرد در ذهن جا مي‌گيرد. او به تجربه مي‌گفت وقتي لباس مرتب بپوشي در برقراري ارتباط موفق‌تر و در راه‌انداختن کار خود و برانگيختن احترام ديگران پيروزمندتري...
آنچه گفته آمد، حاصل تماس چند شهروند بود اما به آموزه‌هاي اسلام هم که مي‌نگريم مي‌بينيم به صراحت بدان پرداخته است. بر مسواک کردن تاکيد دارد و ثواب نماز با دهان مسواک شده را چند برابر مي‌داند. بر تميزي و مرتب بودن تاکيد دارد. در پوشش به لباس سفيد و رنگ روشن عنايت دارد و مومن را «آراسته» مي‌خواهد. هم آراستگي ظاهر و هم باطن. فردي که با ظاهر نامناسب جامعه را بيالايد، باطنش هم نخواهد توانست از پلشتي جامعه بکاهد لذا گفته‌اند «الظاهر تدل علي‌الباطن» ظاهر افراد حکايتگر باطن آنهاست و اين مقوله، صد البته با ريا و نفاق تفاوت ماهوي دارد. پس تميز باشيم و پاکيزه که فرموده‌اند نظافت از ايمان است. مومن باشيم پس...