مادر مهر
ساعت ۱۱:٢٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

يادداشت

نگاهي به رفتارهاي اجتماعي (42)
Baniasadi@khorasannews.com
*اول: نفرمائيد چشمان تو هم فقط سياهي‌ها را مي‌بيند و کلمه‌هايت تلخند هميشه، من مي‌توانم زيبايي‌ها را هم ببينم و واژه‌هايم را در شادي آن لحظه‌ها، لباس نو بپوشم تا دستي بيفشانند، دستان دست‌گير را و به همراهي با مهربان مردمي چون شما شاد باشند، بگذاريد ادامه «مهر مادري» را زيبا بنويسم، زيبا،
*دوم: حساب و زمان بيماري پيرزن از روز و هفته و ماه گذشته است و اکنون سالهاست بيمار است. بي‌اماني بيماري را در امان فرزندانش به سر مي‌کند و بي‌قراري دردها را با قرار مهربانانه پسران و دخترانش، به قرار مي‌آورد. مي‌گويند، بچه‌ها او رامثل گل بو مي‌کنند و جز با لبخند مهر، به چهره‌اش نمي‌نگرند، ما در ميان فرزندانش که پروانه شمع وجود او مي‌شوند گاه، درد را از هم ياد مي‌برد. خودش مي‌گويد اگر نبود گرماي مهر بچه‌ها همان روزهاي نخست مي‌مردم. اما امروز، سالهاست به نفس آنها زنده‌ام. خدا، زنده و سربلند نگهشان دارد که همت بلند دارند و لحظه‌اي کم نمي‌گذارند برايم، که هميشه زياد هم مي‌گذارند، نزد خيلي از دکترها هم مرا برده‌اند و همه هزينه‌هايش را هم خود پرداخته‌اند اما نتيجه نديده‌ايم، گاهي شرمنده مي‌شوم اما آنها مي‌گويند، همينکه شمع وجودت روشن است، براي ما به يک دنيا مي‌ارزد. من هم براي آنها رستگاري دو دنيا را آرزو مي‌کنم.

*سوم: مادر بود، با دلي شاد، مي‌گفت پسرم، گل است. با اينکه سال‌ها رنج بيماري امانم را بريده است اما به وجود فرزندانم دلخوشم، مخصوصا" يکي از آنها که بار مشکلات همه ما را به دوش مي‌کشد. مي‌گفت: هر وقت مي‌آيد و مي‌رود، مي‌بينم زير فرش، توي طاقچه و... مقداري پول گذاشته است براي خرج من. بدون اينکه چيزي بگويم يا چيزي بگويد. او به ديگر اعضاي خانواده هم کمک مي‌کند. مطمئنم، خدا هم به او کمک خواهد کرد...
*چهارم: سنش به بيماري‌اش نمي‌خورد، فرزند را مي‌گويم، اما هر از گاهي بيماري‌اش تشديد مي‌شود، پي‌جوي ماجرا که شدم ديدم، ميان بيماري او و مادرش يک ارتباطي وجود دارد، خدا نکند بيماري مادر اوج بگيرد که او هم شاهد اوجگيري بيماري‌اش خواهد بود. او مي‌گفت جانم به جان مادر بسته است.
*پنجم: به يمن ياد پنج تن آل عبا، هنوز مهرباني هست و هستند مردماني که هر 12 ماه تقويمشان، مهر است، ماه مهر، به رفتارهاشان که نگاه مي‌کني تجسم‌ آموزش‌هاي ديني و تبلور فرهنگ ايراني را مي‌بيني. آنها مصداق «کونوا دعاة الناس بغير السنتکم» هستند، دعوت‌کنندگان مردم به خير و نيکي و مهرورزي، نه با زبان که با عمل و... «به عمل کار برآيد، به سخنراني نيست» پس پاس بداريم مهرباني را و سنت نبوي مهر ورزيدن را و احترام به والدين را..