سربازان بي‌نام، رزمندگان بي‌نشان
ساعت ۱۱:٥٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٦ مهر ۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

در «درشت» نمايي جنگ، که صد البته با روايت «درست» آنچه در حماسه عاشوراي 8 ساله بر اين ديار رفت فاصله دارد، نقش مردان و رزمندگان برجسته است. همه اين حماسه را با «مردان» رزمنده‌اش مي‌بينند اما کمتر کساني هستند که به رزمندگان ناپيدا و حماسه‌سازان و حماسه‌سرايان بي‌نام و نشان دفاع مقدس بپردازند، «زنان» اين سربازان بي‌نام و نشان سپاه مهدي (عج) که بي‌نام ياريگر حق بودند بي‌نشان، در خلق حماسه ايفاي نقش مي‌کردند و مثل يک «پهلوان» از نديدن نامشان دل،«غمين» نداشتند. اين درست که بر سنگ مزار شهدا، نام «زن» نوشته نشده است يا اندک است، اما در پرورش و تربيت هر شهيدي، زن نقش اول را دارد و سواي اين نيز، زنان ما، اگر بيش از مردان مشکلات جنگ را تحمل نکرده باشند، به يقين کمتر هم با اين مشکلات مردافکن مواجه نبوده‌اند. اين را از بسياري از رزمندگان و فرماندهان هم شنيده‌ام که فيض حضور در جهاد مقدس را، «مديون» همت همسران و مادران خويشند. يادم هست روزي از فرماندهي خواستم بنشينم و درباره دفاع مقدس گفتگو کنيم، او، اما، گفت قبل از رزمندگان بايد با همسرانشان صحبت کرد و از حماسه ناپيداي آنها سخن گفت. او مي‌گفت ما ساکمان را مي‌بستيم و راهي مي‌شديم و زن ما مي‌ماند و چند بچه و دنيايي از مشکلات. او مي‌ماند که هم بايد نقش مادري خويش را ايفا کند و هم شان پدري داشته باشد در غياب «شوهر» و هم مرد خانه باشد در مواجهه با «شدائد» و «مشکلات». او اضافه مي‌کرد که کم نبودند، زناني که در غياب شوي به جبهه رفته‌شان علاوه بر حل مشکلات، فرزند خود را هم در غياب او به دنيا مي‌آوردند و بسيار بودند مادراني که فرزندان خويش را در غياب مجاهدات، چنان پروردند که شايسته نام پدرهاي رزمنده‌شان باشد. راست مي‌گفت او و من خود از اين جماعت حماسه‌ها ديده و خوانده‌ام. تماشاي فرزندان موفق رزمندگان بخصوص شهدا، مبين اين حقيقت است که زنان در تجسم زينبي عاشوراي 8 ساله، کاري کارستان کرده‌اند. هر چند خيلي‌ها ‌آن را نبينند، غمي هم نيست آنکه بايد ببيند، مي‌بينند...
من معتقدم، اگر از جنگ مي‌گوئيم و رزمندگانش، بي‌شک جاي تکريم زنان هم محفوظ است، چنانکه تکريم همسران رزمندگان گراميداشت خود آنها هم هست. همانگونه که گفتن از شهيدان کربلا، سرايش حماسه زينب است و زينب را ستودن، احترام به مقام شامخ شهداي نينواست همانگونه که زينب پيامبر عاشورا بود، زنان ما هم در انتقال اين پيام به فرزندان خود جايگاهي زينبي دارند.
قدر بدانيم، حماسه بانوان را، اين سربازان بي‌نام و نشان اما پهلوان سپاه آخرالزماني امام عشق را، اين معراج داران و صاحبان بهشت را. قدر بدانيم و قدر بگذاريم که قدرداني از اينان تکليف قدري ماست.