مواظب دزدها در بانک باشيد
ساعت ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٩ آذر ۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

   چندي پيش، جلوي چشم ما، يک دزد تردست، 42 ميليون ريال تراول چک خبرنگار ما را از روي پيش‌خوان بانک قاپيد. پولي که همکار ما پس از 14 سال خدمت صادقانه، وام گرفته بود تا به زخم زندگي خود بزند اما....خبر اين ماجرا هم در همان روزها چاپ شد و تلخ‌کامي بعضي‌ها را هم در پي داشت، نه از آن رو که در بانک آنها، پول يک بنده خدا را زده‌اند و زندگي يک شهروند مختل شده است، بلکه از اين‌رو که چرا اسم بانک آنها را در خبر ذکر کرده‌اند و...، جالب است،...
يکي دو روز پيش هم باز همان شگرد و همان ماجرا و همان بانک، اين‌بار حدود يک ميليون و هفتصد هزار تومان ايران چک يک مشتري ديگر به سرقت رفت و باز سارقان گريختند. (خبر اين ماجرا در صفحه حوادث روزنامه ديروز چاپ شده است) يک شهروند هم ديروز در تماس با روزنامه گفت در بانک مذکور نوشته‌اي به اين مضمون روي تابلو نصب کرده‌اند اگر پول يا چکتان به سرقت رفت بانک هيچ مسئوليتي ندارد اين‌هم از عجايب روزگاراست آيا به راستي بايد بانک‌ها اينقدر بي‌در و پيکر باشد که در حدود يک ماه حداقل دو فقره سرقت به يک شکل از آن صورت گيرد؟ آيا ديگر مردم به امنيت بانکي که مدعي است «هرجا سخن از اعتماد است، نام آن مي‌درخشد»‌اعتماد خواهند کرد؟ آيا سيستم بانکي کشور نمي‌تواند با نصب دوربين و بکارگيري مامور پليس، جلوي اين ماجراها را که نه تنها مال که اعتماد و آرامش رواني مردم را يکجا مي‌برد، بگيرد؟ آيا پرداختن به دکوراسيون و نماي بانک‌ها، مهم‌تر از نظم‌دهي امنيتي به شعب است؟ آيا نمي‌توان چتر امنيت‌آفرين بيمه را لااقل در محيط بانک گستراند؟ آيا داخل بانک حريم آن محسوب نمي‌شود؟ مردم در اين زمينه خيلي حرف دارند، خيلي، اما با مردم هم سخن، کم نيست، ازجمله توجه دادن آنها به حساسيت مضاعف و رعايت نکات ايمني، به هنگام مراجعه به بانک و زمان همراه داشتن پول. اگرچه تلخ اما سرقت و کيف‌قاپي و قاپيدن چک پول و...

واقعيت‌هاي جامعه ماست و ما مجبوريم قبل از هرکس خود، مراقب پول خود باشيم. به هنگام همراه داشتن پول از اماکن خلوت عبور نکنيم، خود را در معرض عبور و مرور موتورسيکلت‌ها قرار ندهيم و مراقب آنهايي که به ما تنه مي‌زنند و آنها که دعواي صوري راه مي‌اندازند و... باشيم و با اين دقت که دعواي آنها، سرپول جيب ماست نه چيز ديگر. در داخل شعب بانک هم از تجربه مال‌باختگان استفاده کنيم و هيچگاه چک پول‌ها را روي هم جلوي پيش‌خوان نگذاريم، در نوبت، يک کارت، يک برگه يا هرچيز ديگر بگذاريم و تا نوبت به ما نرسيده است، چک‌ها را رو نکنيم، بلکه در آخرين لحظه با هوشياري مضاعف آنها را به صندوق‌دار بدهيم.
علاوه بر اين، ديگران را هم نسبت به خطري که مال آنها را تهديد مي‌کند هوشيار کنيم و مراقب افراد مشکوک باشيم تا روزهاي تلخ در تقويم زندگي ما قرار نگيرد.
مطمئن باشيم، هيچ‌کسي جز خود ما نمي‌تواند مراقب اموال ما باشد، چه اگر سرقت روي داد، حتي اگر همه اموال را هم پليس پيدا کند باز با آسيب رواني، علافي و سرگرداني و.... نمي‌شود کاري کرد. آب را از سرچشمه خود ببنديم تا مجبور نباشيم، به گاه شکست سد، براي نجات جان و مال خود از ديگران کمک بگيريم.