سوغات شيطان در شهر ايمان
ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸٥   کلمات کلیدی:

اشتباه نمي كنيم مشروب، اكس، كريستال و... آن هم در مشهد شهر امام رضا پس كجاست آن نفس هاي مطهري كه پلشتي ها را از ذهن و زمين پاك مي كرد تاسف مي خورم وقتي مي شنوم، سوغات شيطان، آبروي عروسي بعضي ها مي شود، البته بعضي ها! انگار عروسي نبايد بدون فعل حرام و ارتكاب جرم آغاز شود چه آغاز مباركي به راستي وقتي آغاز يك كار با معصيت خدا همراه شود، چگونه ادامه خواهد يافت و چه ميوه هايي خواهد رست بر شاخه هاي درخت اين زندگي و آيا سركوچه نشيناني كه با حضور و نحوه گفتارشان زخمي بر چهره شهر مي شوند. چهره امروزين، نسل فردايي كه با گناه آغاز مي شوند نخواهند بود تازه اينها كه ميوه هاي درخت هاي سالم تري بودند اما... پس خدا به خير كند فردا و فرداها را...

هر روز، خبرهايي از كشف مشروبات دست ساز وارداتي منتشر مي شود. شايد در نگاه اول اين اخبار تحسين برانگيز هم باشد كه چقدر هوشيارند نگهبانان اين مللك كه اين قدر كشفيات دارند، اما در نگاه دوم نمي توان دست تاسف بر سر نزد و فرياد به هشدار بلند نكرد كه انگار به عنوان »جامعه هدف« انتخاب شده ايم. انبوه واردات مشروبات الكلي نه يك اقدام سودجويانه صرف، كه يك حركت ادامه دار و برنامه ريزي شده است براي شكار جوانان كشوري كه جوانان نسل گذشته اش، با وضو به شكار شكارچيان مي رفتند. انگار در غفلت ما، دشمن، راه را خوب يافته است. ما، اما، از ياد برده ايم كه بعضي از راه ها را كه راه به بيراهه دارد بايد مي بستيم و هنوز هم بايد ببنديم..

و صدالبته اول بايد راه هاي غيراخلاقي را ببنديم و الا اگر اين راه ها باز باشد، نه اينكه راه هاي زميني و مرزي از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب بسته نمي شود كه اگر بسته هم بشود باز چاره كار نخواهد بود. اما در حاكميت اخلاق و روشمند شدن فرهنگ ديني و ملي. افراد چنان بزرگ خواهند شد كه اگر راه ها باز و همه ابزار گناه مهيا باشد. گرد آن نگردند و الا آدم هاي كوچك به راحتي نفس كشيدن از قيد و بند قانون و مامور قانون و قضا و قاضي مي گريزند. چنان كه امروزه شاهد هستيم كنار هم چيدن خبرهاي كشف مشروبات الكلي از استان هاي خراسان تا كرمانشاه و ساير نقاط مرزي، ما را نسبت به آنچه بايد انجام دهيم هوشيار مي كند. ماجرايي كه در
 سالهاي اخير در شيراز اتفاق افتاد و گروهي بر اثر مشروب آلوده كارشان به بيمارستان و خبرشان به روزنامه ها كشيد را كه از ياد نبرده ايم بگذريم كه خبرهايي از اين دست كم هم نيستند و علاوه بر رسانه ها، خبرهايي كه دهان به دهان مي گردد نيز گواه اين ماجراست و اين كه بايد كاري كرد. بايد با همه وجود و حتي بيش و پيش از تقويت فيزيكي مرزها و ماموران، بايد اخلاقيات جامعه را تقويت كرد. كه در جامعه اخلاقي، همه راه ها به روي ناهنجاري ها بسته است اما در جامعه قانون گراي بي اخلاق، پشت ديوارها و حريم خصوصي هر كاري مي شود كرد و راه هاي كنترل نشده هم فراوان است!
حرف آخر، شاه بيت همه اجتماعي نوشته هاست؛ خانواده ها و نظام آموزشي، ضمن تربيت اخلاقي فرزندان جامعه، با چشماني باز مراقب كوچه هايي باشند كه نامحرم و ناجوانمرد در آن چندان هم كم نيست! (ص۶)