خرمشهر، فهميده را مي فهمد
ساعت ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٢ آبان ۱۳۸٥   کلمات کلیدی:

خرمشهر، نه تنها شهيد فهميده را به رسميت مي شناسد، بلكه »رسم فهميدگي« را، در حسين، نوجوان سيزده ساله به كمال يافته است. توانمند نوجواني كه درعين كوچكي، بزرگ بود و همين بزرگي او را به خرمشهر كشاند تا در كنار ديگر بزرگان دست از جان شسته، درس بزرگي به همگان بياموزد. اولين درس او عزم رفتن به جهاد بود كه او را تا كردستان كشاند. وقتي نتوانست پاي به رزمگاه بگذارد، كار را پايان يافته تلقي نكرد و به توجيه خويش برنخاست كه تو رفتي و اجازه ندادند بجنگي، پس وظيفه تو ساقط است و ديني نداري. او به جهاد به چشم تكليف مي نگريست كه كسي آن را قسط بندي نكرده است تا ادا شود! بلكه تكليف هميشه هست و همين باور او را به خوزستان كشاند. تا رابطه ناگسستني او با خرمشهر شكل بگيرد و او در كنار سرداران مظلومي كه سي و شش روز در خرمشهر مقاومت كردند، چونان پرچم حق در اهتزاز باشد. درس دوم او، صداقت و راستي و پرهيز از دروغ، حتي دروغ مصلحتي بود. چنان كه وقتي او را از كردستان بازگردانده بودند و مي خواستند او را ملتزم به نرفتن به جبهه كنند، او نپذيرفت كه تعهدنامه امضاء كند چون، فهميده اين امضاء را در حالي كه مي خواست به جبهه برود، دروغ مي شمرد و خوب مي دانست، نمي شود از راه دروغ به جبهه حق پا بگذارد. او از امام علي(ع) آموخته بود، كه از راه باطل به حق نمي توان رسيد!

درس سوم، وفاي به عهده است كه او وقتي به خانواده قول داده بود برايشان نان بخرد، اما او مي خواست راهي خوزستان شود. پول نان را به دوستش داد تا او از طرفش نان بخرد و به خانه ببرد تا او بدقولي نكرده باشد.

اما آخرين نكته براي يادآوري به آناني كه فكر مي كنند، فهميده، از سر ناچاري و يا ... به زير تانك رفت و در قامت رشيد او به چشم بعضي از بچه هاي خود مي نگرند؛ همين قدر درمعرفي فهميده بس كه او با كم ترين امكانات يك بار خود را تا جبهه هاي كردستان رساند و ديگر باره خود را به خرمشهر رساند، حال آن كه بسياري از نوجوانان از خانه »بابا« تا خانه بابابزرگ در دو ميلان آن سوتر هم نمي توانند بروند! فهميده با غنيمت گرفتن اسلحه از عراقي ها، اعتماد فرماندهانش را براي ماندن درجبهه جلب كرد، در حالي كه امروز، بسياري از نوجوانان حتي باي خريدن نان از نانوايي كنار خانه خود هم نمي توانند اعتماد پدر و مادر خود راجلب كنند. فهميده، فهميده بود، يك نوجوان باهوش كه به قاطعيت مي توان گفت يك نابغه بود و خرمشهر، همه خوزستان، كردستان وهمه ايران به اين نابغه افتخار مي كند.(۱۰/۸/۸۵-ص۶)