با ميراث فرهنگي خود چه مي كنيم
ساعت ٩:۱۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳ آبان ۱۳۸٥   کلمات کلیدی:
دنيا، همين دنياي مدرن كه قبله آمال بسياري از مردم و گروهي از هموطنان ما هم هست، مي كوشد تا با ساخت تمدن عرضي، فقدان طول تاريخ خود را جبران كند.
ما كه داراي تمدني ديرپا و فرهنگي طولاني هستيم، اما، نه تنها چون ديگران تلاش نمي كنيم كه با غفلت، بي برنامگي و هزينه نكردن، تمدن سوزي هم مي كنيم و بر فراز زمين مي ايستيم، زمان را از ياد مي  بريم و در برابر حوادثي كه آثار باستاني ما را ويران مي كند، فقط تماشا مي  كنيم، فقط تماشا! البته شايد بعضي هامان به تاسف، سري هم تكان دهيم اما ديگران، اگر يكي از اين آثار را داشتند به ما نشان مي دادند، استفاده از ظرفيت هاي آثار فرهنگي يعني چه اما... بگذريم؛ خبري كه در شماره گذشته روزنامه، درهمين صفحه منتشر شد را لابد خوانده ايد كه ذيل تيتر»ژاپن 2 برابر ايران براي مرمت و بازسازي ارگ بم هزينه كرده است«.توكلي، خبرنگار ما از كرمان به نقل از معاون اجرايي طرح نجات بخشي ارگ بم نوشت تاكنون، بيشترين كمك براي مرمت، بازسازي ارگ بم از سوي ژاپن به مبلغ 2 ميليون دلار بوده است.

اما سهم ايران براي اين مسئله در سال جاري از 3 ميليارد به يك ميليارد تومان كاهش يافته است! بله ژاپن براي اين ميراث بشري چنين هزينه مي كند ما اما... ظريفي مي گفت، اگر همين اثر در كشور ديگر، مثلا" افغانستان ويران مي شد، سهم ايران براي بازسازي اش از همه بيشتر بود! او معتقد بود ما براي روشن كردن چراغ در مسجد يا خانه همسايه به مراتب تواناتريم تا در خانه. او به مقايسه سهم ايران در بازسازي افغانستان، عراق، بوسني و...مي پرداخت كه دست و دلمان ازهمه بازتر بوده است و سخاوت دريا داريم اما وقتي كار به خانه مي رسد، حرفي نيست كه نگفته مانده باشد همه مي دانيم، اما بايد به ياد مسئولان آورد، كه اگر در پي تكريم هويت ملي هستيد، اگر با نگاه اقتصادي صرف به آثار باستاني مي نگريد، اگر مي خواهيد فرمان رهبر انقلاب مبني بر فراموش نشدن»فوق العادگي« حادثه بم، فراموش نشود، اگر مي خواهيد روح زندگي در آن ديار غم زده جريان يابد، اگر مي خواهيد، نسل امروز را نسبت به ديروز آگاه و نسبت به فردا هوشيار كنيد، به فكر، ارگ بم كه نشاني از ديرپايي اين ملك و نمادي براي وطن دوستي است باشيد، هر كس هر چه مي خواهد بگويد. »حب الوطن من الايمان« آموزه دين ماست و آن كه به وطن خود علاقه مي ورزد، سهم خويش از ايمان را افزايش مي دهد.

و آن كه به ميراث و تمدن وطن خود بي توجهي مي  كند، چندان از اين مولفه ايماني بهره اي نخواهد داشت و...
دنيا تمدن سازي مي كند، براي داشتن آثار باستاني چون آثار ايران حسرت مي خورد، ما، اما، تمدن سوزي مي كنيم و حسرت نگهداري و مراقبت را بر دل آثار مي گذاريم و تازه توقع داريم در صنعت گردشگري، جايگاهي هم داشته باشيم!
(ص-۶)