زشتي دوگانه
ساعت ۱٢:٠٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٩ آبان ۱۳۸٥   کلمات کلیدی:

»زشتي دوگانه«، اين عنواني است كه يك شهروند براي بازتاب يادداشت »تجارت كثيف با آبروي مردم« كه به اين قلم در صفحه حوادث نگارش يافت و مورد اقبال مخاطبان قرار گرفت برمي گزيند و مي گويد: در اين ماجرا هم آبروي يك انسان (گناهكار يا بي گناه) رفته است و هم حرمت جامعه زخم ديده است. او سپس به يك نكته ظريف اشاره مي كند و مي گويد: مگر ما خداوند را به لقب »ستارالعيوب« نمي خوانيم مگر قرار نيست، خلق، مظهر شئون خالق باشند پس چرا چنين پرده دري مي كنيم با اين كردار انتظار داريم خدا بر ما رحم كند و زحمت آورد، ما كه جز زحمت براي خلق خدا نداريم

تني چند از شهروندان هم اظهارنظر مي كردند، حتي درج اين گونه خبرها هم درست نيست و تأكيد داشتند اين خبرها، حس كنجكاوي مردم را جلب مي كند وباعث مي شود آنها به دنبال يافتن فيلم و تماشاي آن باشند و دچار گناه شوند. اين افراد معتقد بودند، حرمت جامعه به هر شكل بايد حفظ شود و رسانه ها به نحوي بايد خبررساني كنند كه هوشياري آور و هشداردهنده باشد و در كنار اخبار، با تحليل ماجراها، چشم ها را هم باز كنند.
سلامت اخلاقي، دغدغه يك بانوي شهروند بود و به جد از مسئولان مي خواست براي اين موضوع چاره انديشي كنند. او معتقد بود، با رفتار حرام و گناه، نتيجه صلاح نخواهيم گرفت و ...
از نسل جبهه و دفاع مقدس بود و نگران امروز و مخصوصا" فرداي جامعه و تلخ و باز هم تلخ مي گفت، عواملي كه دست به چنين كارهايي مي زنند، از جاي ديگري نيامده اند، بچه همين كشور و پرورش يافته دست خود ما هستند؛ پس ببينيم كه كجا»باد« كاشته ايم كه امروز بايد »طوفان« درو كنيم او معتقد بود، بايد مسئولان در عملكرد فرهنگي و پرورشي خود دوباره تأمل كنند.

لقمه هاي حرامي كه به خانه مي بريم، اين حرام لقمه گي را در پي دارد كه مي بينيم و مطمئن باشيد اين كارها، كار يك آدم سالم و پرورش يافته از »لقمه حلال« نيست. اين نتيجه حرام لقمه گي و زندگي گناه آلود است و نشانگر، بي تدبيري ما در پرورش فرزندانمان و ...
گناه ما، مخصوصا" مسئولان، در تربيت چنين افرادي، كمتر از خود آنها نخواهد بود. پس تأمل كنيم در رفتار خود و در روش هاي تربيتي خود اين به نفع دين و دنياي همه است.
اگر جامعه نسبت به خطرهايي كه در معرض آن است آگاه شود و اگر آحاد مردم خطرها را بشناسند و نسبت به حوادث حساس بشوند، اگر اخلاق، بر سر مردم چتر بگستراند، اگر دشمن شناس و دوست شناس باشيم ... مي شود از افتادن افراد و جامعه به اين دام ها جلوگيري كرد.

حرف من اين است كه به يك بار نوشتن درباره اين مسائل اكتفا نكنيد، بلكه هميشه در حال تذكر باشيد و ... بدانيد خواب بعضي ها آن قدر سنگين است كه به يك بار گفتن بيدار نمي شوند، پس چند بار بگوييد، شايد چشم بگشايند و ببينند اوضاع را و به فكر چاره بيفتند.
اين مسائل را نبايد كوچك شمرد، چون همين كارهاي به ظاهر كوچك، بناي بزرگ و رفيع اطمينان، اعتماد و اخلاق را درهم مي ريزد، مثل يك سيخ كبريت كه جنگلي را به آتش مي كشد. پس به بزرگي نتيجه نگاه كنيم نه به اين كه كار در نظر بعضي ها شايد كوچك باشد.
(۱۸/۸/۸۵-ص-۱۳)