جامعه نو

فردا، روز ايران است
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٤ آذر ۱۳۸٥
 

« كرد »راي مي دهد، «لر» راي مي دهد، «عرب»  راي مي دهد «فارس» راي مي دهد، «بلوچ» راي مي دهد «آذري» راي مي دهد «گيلكي» راي مي دهد، همه راي مي دهند و فردا شاهد خواهد بود بر اين «حضور » كه «حماسه» زيباترين نام آن است. مهم نيست هركدام مان در كجاي ايران زندگي مي كنيم، مهم اين است كه زندگي مي كنيم و تا زنده ايم بايد با اعمال راي خود، راه آينده را انتخاب كنيم. فردا، اين شعار ما خواهد بود، «من هستم، پس راي مي دهم. من راي مي دهم ، پس هستم» و باز فردا، از كوچه ، كوچه اين ملك، شاهد، عزم ملي خواهيم بود، عزم ملي كساني كه مي خواهند «ما» بشوند و از «من »بودن و «تو» بودن واو بودن بر كمال«ما» شدن برسند و تمام قامت، چشم روي آناني را كور كنند كه نمي خواهند من و تو «ما» بشويم پس «خانه شان ويران باد». خانه آناني كه نمي خواهند من و تو«ما »بشويم! خانه بيگانه اي كه ايران را آباد، نمي تواند ديده آزاد نمي تواند ديد و اصلا ايران را نمي تواند ديد و كورباد اين چشم شور، اين چشم شوم. كور باد اين بيگانه!

فردا، روز خوابيدن و خواب ماندن نيست، روز نشستن هم نيست، فردا روز برخاستن و به برخاستن خواندن است و...«من اگر برخيزم، تواگر برخيزي، همه بر مي خيزند» پس بر مي خيزم، توهم برخيز، تا همه برخيزند ، كه ايران به قامت بركشيده همه فرزندانش افتخار مي كند.
فردا ، روز من است، روز توست، روز ماست روز ايران است و كور باد هركه نمي تواند ببيند روز من را، روز تو را، روز ما را ، «روز ايران» را!
فردا، روز انگشت هاي «آبي» است كه فرداهاي «سبز» را نشان مي دهد.
روزتر كردن سرانگشت به درياهاي ايران و صفحه شمردن كتاب سربلندي اين ملك و ملت و به اهتزاز درآوردن پرچم عزت همه فرزندان ايران است.
فردا، نه روز اين است نه روز آن و به ديگر معنا حتي نه روز من تنهاست و نه روز توي تنها، روز ماست، روز همه ما، روز ايران است، فردا.
(ص-۶