ايران مديون جانبازان است
ساعت ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٧ امرداد ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
اين تنها، مناطق جنگي نيستند كه مديون جانبازان و ايثارگران هستند. اين خرمشهر زخمي، آبادان دردمند، مهران طعم اسارت چشيده و... تنها وامداران از جان گذشتگي جانبازان نيستند. اين درست كه در گام اول حاصل اين جان فشاني هارا اين مناطق با همه وجود لمس كردند اما ايران، همه ايران با همه تاريخش منت دار اين دلاوري هاست كه اگر نبود آن همه جان فشاني و مجاهدت سرنوشت خرمشهر و مهران را براي همه شهرها مي نوشتند كه آمده بودند هم چنين كنند. آمده بودند تا همه ايران را زير چكمه بگيرند، آمده بودند تا خاطرات تلخ مغول و تاتار... را زنده كنند. اما آنچه اين خواستن را ميراند و قلم پاهاي تجاوزگران را شكست و اين خواب هاي شيطاني را بي تعبير كرد، نه توش و تجهيزات كه توان مردان و زناني بود كه به جان از ايران دفاع كردند. لااقل خرمشهر و آبادان و مهران و بستان و سوسنگرد و... كه رزم تن ها و تانك ها را خوب به خاطر دارد، آنگاه كه مرداني از جنس غيرت براي كند كردن پيشروي دشمن، تن به زير تانك مي دادند. حسين فهميده قصه نبود، حقيقتي بود كه بارها، در اشكال مختلف ظهور كرد و همين ها هم باعث به گل نشستن ماشين مرگ صدامي بود. اگر ايران ماند و سرفراز هم ماند. اگر براي اولين بار در برابر يك تجاوز گسترده، يك وجب از خاك خويش را هم به دشمن نداد اگر، دشمن را حقيرانه به آن سوي مرزها، فرستاد، باز به بركت جهاد مومنانه مرداني بود كه از جان، دست شستند و از جان باختن نهراسيدند، تا هراس را به جان سربازان دشمن سر تاپا مسلح اما عاري از صلاح، اندازند و نشان دهند، ايران، بيشه شيران است و هرگز كنام روبهان و شغالان نمي شود. آن روزهاي عاشورايي، آن ها حسيني رفتند براي مناطق حماسه و خلقي را به خويش دچار كردند، امروز اما اين ما هستيم كه بايد نسبت به اين بزرگواران اداي دين كنيم.
اين ايران است و مسئولانش كه پاسخ آن حماسه را با حماسه مديريت و تدبير امور بدهند جانبازان با اداي دين خود، دين و كشور ما را نگه داشتند، ما هم حرمتشان را نگه داريم.
(ص-۶--۲۷/۵)