جامعه نو

حادثه خبر نمي كند!
نویسنده : gholamreza baniasadi - ساعت ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ شهریور ۱۳۸٦
 
حادثه خبر نمي كند، اما خبرهايي است از پس حادثه كه جان را به آتش مي كشد طاقت ها را طاق مي كند و باغ را پر از داغ. اما چرا با حادثه خواندن ماجراها و استثنا دانستن آن، چشم بر واقعيتي كه بايد بگشاييم، مي بنديم چرا تكانمان نمي دهد، اين حادثه ها كه چون زلزله اي بر اندام واقعيت لرزه مي اندازد چرا چشم، باز نمي كنيم راستي چرا چرا مرگ ها كه چنين آسان بر زندگي آوار مي شود به تامل وا نمي داردمان كه در چرخش اين چرخ گردون قصه هايي است بس تامل برانگيز، اماللهبگذاريد قصه جواني را بازگويم كه از استان سيستان و بلوچستان كه زادگاهش بود و محل زندگي اش. براي ديدار با خويشاوندانش به خراسان جنوبي آمده بود، با شيريني، با لبخند، با مهرباني تا خبر خوش عقدش را با شيريني به اقوام برساند. اماللهيك حادثه رانندگي، در جاده اي روستايي، كاري كرد كه شيريني ها، به كام هيچ كس نرسيد و خبر خوش هم غم افزاي دل هايي شد كه به سوگ او بايد به زن عقدي اش تسليت مي گفتند اماللهميان مرگ و زندگي، اصلا فاصله اي نيست. به يك لحظه مي شود از آغوش زندگي به دامن مرگ افتاد ولي ما آدم ها، آيا قدر لحظه هاي زندگي را مي دانيم قدر زنده ها را چطور چه بسيار قهرها بود كه با مرگ يك طرف، قيامتي شد. چقدر دل خوري ها، بعد از مرگ يك طرف خوره جان و روح مي شود براي آن كه مانده است يادمان باشد، هيچ كس نمي تواند براي لحظه اي بعد تضمين بدهد كه زنده خواهد بود. پس در مراودات و تعامل ها مراقب باشيم كسي از ما نرنجد. شايد اين رنجيده خاطري، ابدي شود. كاش ما آدم ها، با خودمان عهد كنيم، با هيچ كس بد نكنيم و «بد نگوييم به مهتاب اگر تب داريم» تب هارا، هيجانات را، عصبانيت ها را با اين تامل فرو بنشانيم كه شايد ديگر هيچ گاه او را نبينيم، چنان كه فلان مقام فلان روزنامه كه با خبرنگارش به تندي سخن گفته بود، به دليل حادثه هواپيماي C130، ديگر هرگز او را نديد و فرصت عذرخواهي هم نيافت و اين ماجرا بعد از آن همه مدت كه او را آتش به جان انداخته براي او عبرت شده تا كسي رااز خود نرنجاند و براي ما هم بايد تجربه شود كه كسي را از خود نرنجانيم و يادمان باشد كه شايد ديداري كه با دوستمان، همكارمان، همسايه مان، خويشاوندمان داريم، آخرين ديدار باشد. پس كاري كنيم كه آخرين ديدار، آغاز حسرت ها نباشد، بلكه پس از هر ديدار، با مهرباني از هم جدا بشويم حتي اگر اسباب دعوا هست، به آرامش برگزار كنيم تا سبب ساز خاطره هاي خوش باشيم...حادثه خبر نمي كند اما از پس حادثه خبرها مي آ يد، بياييد با احترام به هم به اندازه خود، اين خبرها را خوب بنويسيم از جنس تسليت براي دل هايي كه با داغ شكوفا مي شوند.(ص-۶)