وقتي نسخه واحد جواب نمي دهد!
ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٠ شهریور ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
قديمي ها مي گفتند هم چنان كه چهره ها به هم نمي ماند، ويژگي ها هم به هم نمي ماند هيچ پزشكي هم براي همه بيماران يك نسخه واحد تجويز نمي كند، چه هر بيمار، نوعي بيماري دارد و تازه در بيماري يكسان هم با توجه به سن و سال، قواي بدني، جنسيت و.... درمان متفاوت مي شود. پس وقتي وضعيت يك فرد اين گونه با فرد ديگر متفاوت مي شود، نمي توان انتظار داشت اوضاع مناطق هم مثل هم باشد و با مسائل مشابه و راه حل هاي مشابه درست از همين روست كه رئيس شوراي قضايي شرق كشور، به روايت خبر ايسنا، در چهارمين جلسه شوراي قضايي ويژه شرق كشور در زاهدان مي گويد: « نمي توان براي تمام نقاط كشور يك نسخه پيچيد»
اين سخن درستي است و همان گونه كه هر منطقه و استان مثلا براي كاشت يك محصول مناسب است و يا در هندسه توسعه، يك استان ،گردشگري محور توسعه مي شود و يك جا، صنعت و يك جا خدمات و يك جا كشاورزي و يك جا معدن، در حوزه مسائل فرهنگي- اجتماعي هم ماجرا همين است. يعني اول بايد به دقت منطقه را مطالعه كرد، باورها، رسوم، آداب، هنجارها و ناهنجاري ها را شناخت و سپس، براي بهسازي اوضاع آن سامان برنامه نوشت. پس همان طور كه نمي شود محصول سردسير را در منطقه گرم سير كاشت و محصول گرمسيري را در منطقه سردسير، نمي توان نسخه آن منطقه را هم براي منطقه ديگر نوشت.
اصلا وقتي انسان هاي پرورش يافته در محيط مثلا كويري، تا منطقه كوهستاني از حيث رفتار از زمين تا آسمان فرق دارند مگر مي شود براي آن ها، يك نسخه نوشت
اصولا مواجهه با آن ها متفاوت است. در مثل هم مناقشه نيست اگر به ياد آوريم كه پيشترها، ژاندارمري، با ماموريت مرزباني و كار در روستا و مرز، آموزش خاص مي ديد و پاسبانان شهرباني، براي شهر و مواجهه هاي شهري آموزش مي ديدند و دقيقا هم در حوزه خود كارشناس مي شدند و نوع سلاح آن ها و نيز صلاح انديشي و مصلحت جويي آن ها هم متفاوت بود و نمي شد ژاندارم را به شهر آورد و پاسبان را به روستا برد تا كارها را سامان دهد. قصه اجتماعي هم همين است مردان خود را طلب مي كند با رفتار خاص خود نيز هم.... البته امروزه هم در حوزه نظم بخشي به جامعه، شاهد تخصصي شدن پليس در حوزه هاي امنيت، آگاهي، اخلاق و... هستيم تا نسخه هاي واحد نوشته نشود، اين مسئله در ساير حوزه هاي مرتبط با جامعه هم بايد با توجه به وظيفه و ساز و كار خود باز تعريف شود تا ناهنجاري ها، جاي خود را به هنجارهاي ماندگار بدهد حرف آخر اين كه براي هر منطقه بايد يك نسخه جداگانه نوشت كه در كليت همخواني با ساير استان ها داشته باشد...همين (ص-۶)