اين مرزهاي خشن!
ساعت ٩:۱٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۱ شهریور ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
جنگ ها آغاز مي شود و به پايان مي رسد، غائله هاي فزون خواهان نيز هم اما آثار پيدا و پنهان آن معلوم نيست كي پاك شود.اگر چه براي بازسازي آثار پيدا كه همان ويرانه ها باشد، تلاش مي شود و بنيان هاي نو از دل ويرانه ها قد مي كشد، اما آثاري هم هست كه هرگز جبران نمي شود چون خسارت هاي سنگين انساني كه ديگر هيچ گاه قابل بازتوليد نيست و اين اعم است از به خون خفتن پاك ترين فرزندان وطن يا فرصت هايي كه هدر مي رود و ظرفيت هايي كه از منابع انساني به فعليت نمي رسد. البته اين خسارت ها، باز هم پيداست و به چشم مي آيد،اما خسارت هايي هم هست كه يا به چشم نمي آيد يا مغفول مي ماند، مثل ظرفيت هاي خاص مناطق درگير جنگ از جمله ظرفيت تفريحي و گردشگرپذيري. و راستي چقدر به جاذبه هاي گردشگري كردستان توجه شده است. در ديگر مناطق چطوربگذريم از نقاط خاصي در استان هاي درگير جنگ كه چون درياچه اروميه و بيستون و... وضعيت نسبتا خوبي دارند و يا خوزستان كه به نسبت داراي برنامه براي گردشگري جنگي است اما در ديگر مناطق درگير جنگ آيا روي اين ظرفيت ها برنامه ريزي شده استآيا مسئله محيط زيست در اين مناطق به عنوان يك دغدغه مطرح بوده است به گمانم استاندار كردستان، حرف حقي مي زند و دقيق هم تشخيص داده است كه مي گويد: «محيط زيست و طبيعت زيباي كردستان، مظلوم ترين قرباني حضور ضدانقلاب و ايادي داخلي استكبار جهاني در دوران دفاع  مقدس است» چرا كه با آلوده شدن مرز و منطقه به حضور اين ايادي، ٢٣٠كيلومتر مرز استان را به «مرزخشن» بدل كرده است و روشن است كسي براي تفريح و تفرج سراغ مناطق خشن را نمي گيرد.به گزارش ايسنا اسماعيل نجار با شناخت موضوع مقصد را هم به خوبي تبيين مي كند و گذر رسيدن به آن را هم بيان مي كند توسعه همه جانبه كردستان از بستر محيط زيست در يك مسير منطقي و عقلاني مي گذرد و رعايت مسائل زيست محيطي در طرح هاي توسعه در اولويت قرار دارد. بله، خشونت هاي تفرقه خواهانه، لايه اي شوم تشكيل داده است كه هنوز هم طبيعت بكر كردستان و ظرفيت بالاي گردشگري منطقه را از چشم ها دور و ازنگاه هاي مشتاق پنهان مي كند. والا تالاب زيوار، به مثل، چه كم از تالاب انزلي دارد يا پاوه در كرمانشاه از ماسوله در گيلان چه كم دارد باوركنيد، كردستان، كرمانشاه، ايلام و... اگر جاذبه هايشان بيش از ديگر مناطق نباشد، كمتر هم نيست و شايسته است، امروزه براي زدودن غبار پندارهاي نادرست، كاري بزرگ انجام شود و در بستر عزم ملي، دوباره اين مناطق را از احساس خشونت وخاطرات پرخطر پاك كنيم. آن گونه كه از خشونت ضدانقلاب و وجود دشمن پاك كرديم. اين هم حق اين مناطق و مردمانش است كه بتوانند در مسير توسعه،گام هاي بلند بردارند و با ظرفيت گردشگري خود، با ميزباني جوانمردانه،مهرباني خود را و لبخند خود را به هموطنان خود هديه كنند...(ص-۶)