صاحبخانه نجیب!
ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٦ خرداد ۱۳۸٢   کلمات کلیدی:
سلام بر ایرانیانی که عشق را معنایی تمامند و همت را تفسیری تازه . من یک هفته هم کلام مردم بودم . نفس گرم و کلام عالمانه شان به من امید و اعتماد بخشید. من در یادداشتی در روزنامه خراسان با عنوان (میدانید ازکی کالابرگ اعلام نشده؟!) آینه ای شفاف از آنچه در جامعه می گذرد را جلوی رو گذاشتم تا هرکس رویش می شود به آن نگاه کند ! پس از آن مردم با تماس های پر شمار به من امید دادند که اگر مسئولان خوابند مردم بیدارند و همه چیز را می فهمند . جالب اینکه به رغم صدها تماس تلفنی اینترنتی و نامه ای و حضوری مردم حتی یک مسئول هم تماس نگرفت ! واقعا مسئولان خوبی داریم و قدرشان را نمی دانیم !؟؟ ..................بگذریم بنده خدایی به اسم حقیقی در نامه اش نوشته بود که پیره زنی یک کاسه توت تعارفی همسایه را آورده بود تا به نانوا بدهد تا به جای آن نان بگیرد ! او گرسنه بود خودش و خانواده اش . همین بنده خدا نوشته بود که تاجیک ها هم از ما حقوق؟؟؟؟؟؟؟؟!! میگیرند! تعجب نکنید ! بله ما وظیفه داریم به همه مردم دنیا کمک کنیم بجز مردم ایران صاحب خانه های نجیب و ساکتمان ! حالا این همه کمک چه پیامدی داشته است ؟ خود بهتر می دانید..... من نمی خواهم بگویم .