كار كه فقط پشت ميز نشيني نيست!
ساعت ۱٠:٠٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۱ مهر ۱۳۸٦   کلمات کلیدی:
كار كه فقط پشت ميزنشيني نيست كه تا بحث اشتغال به ميان مي آيد نگاه بعضي ها به سوي ادارات دوخته مي شود كه چقدر ظرفيت جذب نيرو دارند. قرار هم نيست همه پشت ميزنشين شوند، اصلا مگر پشت ميزنشيني « ارزش» است كه هر كس تا چند كلاس درس مي خواند، براي يك ميز خيز بر مي دارد. تازه وقتي مي آيند و كار هم مي كنند مي شود اين كه زمان ساعت كار مفيد اهالي ميز و پشت ميز، چنگي به دل نمي زند كه در مقايسه با آمار جهاني، آبرويي هم نمي افزايد و گاه با اعلان ٢٠ دقيقه كار مفيد از آبروي كار و نيروي كار چيزي هم مي كاهد. حال آن كه كشور براي ساخته شدن و شتاب  گرفتن در مسير توسعه نيازمند كار است. كار و كار و باز هم كار. از طرف ديگر، فراواني نيروي بيكار، كه از آن به لشكر فربه شده بيكاران هم ياد مي شود، هر روز افزون تر و فربه تر مي شود كه آگاهان آن را تهديد مي دانند و حقيقتا نگاه به آن هم هراس آور است. حال آن كه ايران در گوشه، گوشه خود، ظرفيت كار فراوان دارد، از زمين هاي مستعد و آماده براي كشاورزي و باغداري، تا گردشگري، تا ارزش معدني و... اما گويا با وجود برخورداري از حيث ظرفيت از نظر مديريتي و روحيه كار فقير هستيم وگرنه اوضاع كار و بازار اشتغال اين نبود، وضع توسعه يافتگي كشور نيز هم! اگر تعريف درستي از ظرفيت استان ها باشد و تدبيري براي فعال كردن آن نيز هم، مي شود با فرهنگ سازي و اصلاح باور افراد نسبت به كار، بايد خيل عظيم بيكاران را به سمت اين ظرفيت ها هدايت كرد و از توان آن ها استفاده برد. مثلا چنان كه رئيس سازمان جهاد كشاورزي چهارمحال و بختياري به گواه خبر ايسنا مي گويد، بيش از ٣٠٠ هزار هكتار از اراضي اين استان مستعد احداث باغ است. خوب اين استعداد اگر جدي گرفته شود و به فعليت برسد، در اين استان چقدر بيكار خواهد ماند
ماجرا در ساير استان ها هم همين است و خاك حاصل خيز و آب فراوان و رها كم نداريم، بلكه آن چه كم داريم برنامه است و روحيه كار، حال آن كه اگر كشاورزي جدي گرفته شود، هم افراد زيادي جذب كار مي شوند و هم در راستاي خودكفايي گام هاي بلندي برداشته مي شود و هم امر خداوندي كه پس از خلق آب و زمين، آباداني را از ما خواست محقق مي شود. منتها دولت بايد كشاورزي را و كشاورزان را جدي بگيرد و حمايت كند، نه اين كه، ماجرا، چونان قصه واردات چند برابر نياز شكر و بحران در صنعت قند و شكر كشور و بيكاري توليدكنندگان شكل بگيرد كه هم ضربه به كشاورزي است، هم ظرفيت توليد ملي و هم باعث فربه تر شدن لشكر بيكاران مي شود و يا واردات ساير محصولات كه گفته مي شود نسبت به سال هاي گذشته ٤٥ برابر شده است و... به هر حال، بايد از ظرفيت كشاورزي استفاده كرد، هم در راستاي افزايش توليد و هم در مسير خودكفايي و هم براي ايجاد اشتغال و اين برنامه، فرهنگ سازي، اصلاح ذهنيت ها و باز هم برنامه مي خواهد.(ص-۶--۱۹/۷/۸۶)